است .
بشارت و هشدار از جمله نصايحى است كه گروهى اين گونه هدايت مىشوند .
ابن عباس مىگويد :
وقتى آيه يا ايُّهَا النَّبى إِنَّآ أَرْسَلْنكَ بِالْحَقّ بَشِيرًا وَ نَذِيرًا نازل شد ، پيامبر خدا به على و معاذ دستور داد كه به يمن روند در همين زمان به آن دو فرمود : برويد نويد دهيد و فرارى ندهيد و آسان گيريد و سختگيرى نكنيد ؛ زيرا آيه يا ايُّهَا النَّبى . . .
بر من نازل شده است . « 1 » يك يهودى از حضرت رسول اللّه صلى الله عليه و آله از معناى نامهاى پيامبر مانند : محمد ، احمد ، ابوالقاسم و بشير و نذير و داعى پرسيد ، حضرت فرمود :
« . . . امّا داعى از آن روست كه من مردم را به دين پروردگارم عزّوجل دعوت مىكنم ، اما نذير از آن روست كه هر كس نافرمانيم كند او را به آتش بيم مىدهم و اما بشير از آن روست كه هر كس اطاعتم كند ، او را به بهشت بشارت مىدهم . » « 2 » بنابراين رسول اللّه صلى الله عليه و آله با ابزار نصيحت و موعظه و پشتيبانى حق به ميدان آمد و دلهاى خفته و خستهء از جهالت و گمراهى را بيدار مىساخت .
مولا على عليه السلام اين حركت پيامبر را چنين توصيف مىفرمايد :
ارْسَلَهُ بِحُجَّةٍ كافِيَةٍ وَ مَوْعِظَةٍ شافِيَةٍ وَ دَعْوَةٍ مُتلافِيَةٍ اظْهَرَ بِهِ الشَّرائِعَ الْمَجْهُولَةَ . . . « 3 »
خداوند او را با دليل كافى و پندى شفابخش و دعوتى كه مردم را از گمراهىها برهاند فرستاد . دستورهاى ناشناختهء دين را به وسيلهء او آشكار نمود . . . .
هامش
( 1 ) - الدرّ المنثور : 5 / 206 ؛ تفسير ابن كثير : 3 / 505 ، ذيل آيهء 45 سورهء احزاب .
( 2 ) - بحار الأنوار : 9 / 295 ، باب 2 ، حديث 5 ؛ الأمالى ، شيخ صدوق : 189 .
( 3 ) - نهج البلاغه : خطبهء 160 .