ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جدِلْهُم بِالَّتِى هِىَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِوَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ » « 1 »
[ مردم را ] با حكمت و اندرز نيكو به راه پروردگارت دعوت كن ، و با آنان به نيكوترين شيوه به بحث [ و مجادله ] بپرداز ، يقيناً پروردگارت به كسانى كه از راه او گمراه شدهاند و نيز به راه يافتگان داناتر است .
الف ) حكمت ؛ مجموعهاى از ارزشهاى دينى و علمى و عقلى و قلبى است .
ب ) موعظه ؛ اندرزها و پندهايى است كه قلب را نورانى مىكند .
ج ) مجادله ؛ روشى براى گفتگو با طرف مقابل و متقاعد كردن اوست .
پس اگر اين شيوهها مؤثّر نبود ؛ راه بشارت و تهديد را پيش گيرد كه در سورهء احزاب مىفرمايد :
يأَيُّهَا النَّبِىُّ إِنَّآ أَرْسَلْنكَ شهِدًا وَ مُبَشّرًا وَ نَذِيرًا * وَ دَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِوَ سِرَاجًا مُّنِيرًا » « 2 »
اى پيامبر ! به راستى ما تو را شاهد [ بر امّت ] و مژدهرسان و بيمدهنده فرستاديم . * و تو را دعوت كنندهء به سوى خدا به فرمان او و چراغى فروزان [ براى هدايت جهانيان ] قرار داديم .
در آيهاى ديگر مىفرمايد :
إِنَّآ أَرْسَلْنكَ بِالْحَقّ بَشِيرًا وَ نَذِيرًا وَ إِن مّنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلَا فِيهَا نَذِيرٌ » « 3 »
يقيناً ما تو را در حالى كه مژده دهنده و هشدار دهندهاى ، به حق و راستى فرستاديم ، و هيچ امّتى نبوده مگر آن كه در ميان آنان بيم دهندهاى گذاشته
هامش
( 1 ) - نحل ( 16 ) : 125 .
( 2 ) - أحزاب ( 33 ) : 45 - 46 .
( 3 ) - فاطر ( 35 ) : 24 .