در روايتى كه خود پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از خداوند عزيز نقل مىفرمايد ؛ دقت كنيد :
قالَ النَّبِىُّ صلى الله عليه و آله : يَقُولُ ( اللَّهُ ) ابْنُ آدَمَ مِلْكى مِلْكى ، وَ مالى مالى ، يا مِسْكينُ ! أَيْنَ كُنْتَ حَيْثُ كانَ الْمِلْكُ وَ لَمْ تَكُنْ ؟ ! وَ هَلْ لَكَ إِلَّا ما أَكَلْتَ فَأَفْنَيْتَ أَوْ لَبِسْتَ فَأَبْلَيْتَ أَوْ تَصَدَّقْتَ فَأَبْقَيْتَ ؟ إِمَّا مَرْحُومٌ بِهِ وَ إِمَّا مُعاقَبٌ عَلَيْهِ ؟ « 1 »
اى پسر آدم ! ملك من از آن من است و مال من به من تعلق دارد . اى بينوا ! كجا بودى تو ، آن گاه كه ملك و پادشاهى بود و تو نبودى ؟ آيا جز همان مقدار كه مىخورى و از بين مىبرى و مىپوشى و كهنهاش مىكنى ، يا صدقه مىدهى و باقى مىگذارى ، به سبب همين مقدار يا مشمول رحمت و آمرزش مىشوى يا كيفر مىبينى ؛ بيشتر از آن توست ؟
يعنى چه چيز بيشتر عايد انسان مىشود ؟ به غير از جواب دادن به خدا كه با آن همه نعمتها و حقوق مجازى چه كردى ؟ يا او بخشيده مىشود يا عذاب مىگردد .
اين است كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به مردم هشدار داده است كه كسى حق ندارد بگويد من پادشاه يا شاه شاهان هستم ؛ زيرا حق تعالى چنين اجازهاى به احدى نداده است و اگر كسى چنين ادّعايى كند ؛ او منفورترين انسانهاست .
همانطور كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود :
أَغْيَظُ رجُلٍ عَلَى اللَّهِ يَوْمَ القِيامَةِ وَ أَخْبَثُهُ وَ أَغْيَظُهُ عَلَيهِ رَجُلٌ كانَ يُسَمَّى مَلِكَ الأَمْلاكِ ؛ لا مَلِكَ إِلَّا اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ . « 2 »
در روز قيامت بيشترين خشم و نفرت خدا براى پليدترين مردى است كه خود را شاهنشاه مىناميد ، حال آن كه فرمانروايى جز خداى ى عز و جل نيست .
پس پروردگار به پيامبرش در مقام يادآورى به بندگان مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - مصباح الشريعة : 82 ؛ بحار الأنوار : 68 / 356 ، باب 87 ، حديث 17 .
( 2 ) - كنز العمال : 16 / 429 ، حديث 45271 ؛ مسند احمد بن حنبل : 2 / 315 .