13 - فريادرسى ستمديدگان و درماندگان
عدالت خداوند اقتضا مىكند كه همهء بندگان ، داراى نعمت باشند ؛ امّا بعضى انسانها بيش از حد خود مىخواهند . بنابراين حدّ و مرز انسانيّت را فراموش مىكنند و دچار زياده خواهى در انباشتن مال و منال مىشوند و حق مستمندان و ضعيفان را مىخورند . امّا خداى متعال به صالحان وعده داده است كه پاداششان را كامل خواهد بخشيد .
وَأَمَّا الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصلِحتِ فَيُوَفّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَاللَّهُ لَايُحِبُّ الظلِمِينَ » « 1 »
و اما كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند ، خدا پاداششان را به طور كامل مىدهد ؛ و خدا ستمكاران را [ كه به دين كافر شدند ، يا از دين فقط به اسم آن قناعت كردند ] دوست ندارد .
صالحان كسانى هستند كه در رعايت حقوق ضعيفان و درماندگان اهتمام جدى دارند و حق را به حقدار مىرسانند .
« لهيف » به ضعيفى گفته مىشود كه عزّت و نيرو ندارد و قدرت جلوگيرى از ستم و شكست را هم ندارد ، پس ستمديده و مضطر است .
مراد از « ادراك اللّهيف » يعنى خواستهاى براى كمك و فريادرسى كه در آن نجات باشد .
زيد شحّام گفت : من از امام صادق عليه السلام شنيدم كه فرمود :
هر كه به فرياد برادر مؤمن ناتوان و دادخواه خود كه در كارش بىتاب شده برسد و گره از كار او بگشايد و بر انجام حاجتش كمك نمايد ؛ براى او نزد خداوند هفتاد و دو رحمت است كه يكى از آنها را زود به او برساند كه با آن
هامش
( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 57 .