مانند آبى است كه آن را از آسمان نازل كنيم ، پس گياه زمين به وسيلهء آن [ به طور انبوه و در هم پيچيده ] برويد ، [ و طراوت و سرسبزى شگفتانگيزى پديد آورد ] آن گاه [ در مدتى كوتاه ] خشك و ريز ريز شود كه بادها آن را به هر سو پراكنده كنند ؛ و خدا بر هر كارى تواناست . * مال و فرزندان ، آرايش و زيور زندگى دنيا هستند ، ولى اعمال شايستهء پايدار نزد پروردگارت از جهت پاداش بهتر و از لحاظ اميد داشتن به آنها نيكوتر است .
براى آنها زندگى دنيا را به قطرههاى آب باران كه از آسمان نازل مىكنيم تشبيه كن .
اين قطرههاى حيات بخش بر كوه و صحرا مىريزد ، دانههاى آمادهاى كه در زمينهاى مستعد نهفته است با ريزش آن جان مىگيرد و حركت تكاملى خود را آغاز مىكند .
پوست سخت و پرمقاومت دانه در برابر نرمش باران نرم مىشود و به جوانه گياه اجازهء عبور مىدهد ، سرانجام جوانهء نورس از دل خاك سر بر مىآورد ، آفتاب مىدرخشد ، نسيم مىوزد ، مواد غذايى زمين كمك مىكند و اين جوانهء نورس با نيرو گرفتن از همهء اين عوامل حيات ، به رشد و نموّ خود ادامه مىدهد ، آن چنان كه بعد از مدّت كوتاهى گياهان زمين سر بر سر هم مىگذارند و در هم فرو مىروند .
صفحهء كوه و صحرا يك پارچه جنبش و حيات مىشود ، شكوفهها و گلها و ميوهها يكى پس از ديگرى زينت بخش شاخهها مىشوند ، گويى همه مىخندند ، فرياد شادى مىكشند ، به وجد و رقص درآمدهاند ، ولى اين صحنهء دلانگيز ديرى نمىپايد ، بادهاى خزان شروع مىشود و گرد و غبار مرگ بر سر آنها مىپاشد ، هوا به سردى مىگرايد ، آبها كم مىشود و چيزى نمىگذرد كه آن گياه خرّم و سبز و خندان به شاخهها و برگهاى پژمرده و بىفروغ تبديل مىشود .
آن برگهايى كه در فصل بهار آن چنان شاخهها را چسبيده بودند كه قدرت هيچ
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 80
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٨٠