مىانديشند ، بيان مىكنيم . * و خدا [ مردم را ] به سراى سلامت و امنيت [ كه بهشتِ عنبر سرشت است ] دعوت مىكند و هر كه را بخواهد به راهى راست هدايت مىنمايد .
آنچه در آيهء شريفه آمده ، ترسيم روشن و گويايى از زندگى زودگذر و فريبنده و پر زرق و برق دنياى مادى است كه نه مقام و ثروتش قابل دوام است و نه جاى امنيّت و سلامت به معناى واقعى مىباشد .
در آيهء بعد با يك جملهء كوتاه اشاره به نقطهء مقابل اين گونه زندگى كرده مىفرمايد :
خداوند به دارالسّلام ، خانهء صلح و سلامت و امنيّت دعوت مىكند ، در آنجا كه نه از اين كشمكشهاى غارتگران دنياى مادى خبرى است و نه از مزاحمتهاى احمقانهء ثروت اندوزان از خدا بىخبر و نه جنگ و خونريزى و استعمار و استثمار .
هرگاه زندگى در اين دنيا بر اساس فرهنگ حق بنا شود ، و محصولى از عبادت رب و خدمت به خلق باشد ، تبديل به دارالسّلام شده ، از صورت آن مزرعهء بلا ديدهء طوفان زده در مىآيد .
خدا هر كس را شايسته و لايق ببيند به سوى راه مستقيم ، همان راهى كه به دارالسّلام و مركز امن و امان منتهى مىشود ، دعوت مىكند .
وَاضْرِبْ لَهُم مَثَلَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنزَلْنَاهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّيَاحُ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِراً * الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَواباً وَخَيْرٌ أَمَلًا » « 1 »
و زندگى دنيا را براى آنان وصف كن كه [ در سرعت زوال و ناپايدارى ]
هامش
( 1 ) - كهف ( 18 ) : 45 - 46 .