بر عبد است كه به دنبال مولايش عذرِ عذرخواه را بپذيرد ، و معذرت دوستان و رفيقان و آشنايان را قبول نمايد ، تا تخلّقش را به اخلاق حضرت محبوب نشان دهد و بهره و نصيبش را از اسم توّاب بنماياند .
90 - الجليل
وجود عزيزش موصوف به صفات جلال ، چون مُلك و تقدّس و علم و قدرت و ساير كمالات است .
گويى وصف كبير دلالت بر كمالات ذات ، و جليل نشانگر كمال صفات ، و عظيم نشان دهندهء كمال ذات و صفات باهم است .
جليل به معناى سيّد و عظيم و صاحب جلال و اكرام آمده است ، و روشن است كه تمام آقايى و عظمت و جلال و كرم از آن حضرت اوست . آنچه سيادت و آقايى و عظمت و بزرگوارى و كمال و حسن و بها است از او و راجع به اوست .
جليل و جميل از عباد آن كسى است كه صفات باطنش نيكو و زيباست ، كه جمال ظاهر را قدرى نيست و نهايتش در هم ريختگى و فناست .
91 - الجواد
وجود مباركش محسن و منعم و كثيرالانعام و الإحسان است ، سخاوتش را حدّ و نهايتى نيست و درياى بخشش و كرمش را ساحل نمىباشد . جواد و كريم و به تعبير دعاهاى وارده از ائمّهء طاهرين عليهم السلام أجْوَد الأجوَدين است .
عبد را بايد از اين صفت حظّ و نصيب باشد ، كه بخل امرى مبغوض و منفور حضرت حق و پاكان عالم است و در شأن خليفة اللّه نيست كه آلوده به اين صفت شيطانى و رذيلت ظلمانى باشد .