87 - البَرّ
وجود حضرت او محسن و نيكوكار است ، او از فعل قبيح برى و مبرّاست ، كلّ بِرّ و احسان از اوست .
عبد چون به احسان و برّ به والدين و خوبى به مردم اقدام كند خود را تجلّى گاه آن صفت عالى نموده و به تأمين خير دنيا و آخرت خود برخاسته است .
88 - الباعث
اوست كه تمام خلق را در روز قيامت مبعوث مىكند و براى جزا دادن در عرصهء محشر حاضر مىنمايد . او باعث مَنْ فِى الْقُبورِ ومُحَصِّل ما فِى الصُّدورِ است ، و كسى را در اين زمينه راه فرار از حكومت او نيست .
او مبعوث كنندهء انبيا به رسالت براى هدايت مردم است .
كسى كه باعث نجات ديگرى از جهل و فساد گردد و حيات علمى و فكرى و اخلاقى در مملكت وجود انسانها برانگيزد و عباد را به سوى حضرت ربّ العزّه بخواند و در حقيقت آنان را از نشأهء مادّى به نشأهء معنوى و از حيات حيوانى به حيات طيّبه برساند ، مظهر اسم باعث است .
89 - التوّاب
اوست كه اسباب توبه را از قبيل ارائهء آيات و عرضهء تنبيهات و توجه به آيات عذاب و حقايق تحذيريّه براى بندگان فراهم مىآورد و راه بازگشت به حضرتش را براى عباد آسان مىنمايد .
به فضل و رحمتش گناهكار را از گناه پشيمان مىنمايد و وى را به راه توبه و انابه هدايت مىنمايد و توبهء عبد را با عنايت خاصّش قبول مىنمايد .