هدايت ، اللّه قرار گرفت ، مقرب درگاه او خواهد شد ، و چون مقرب درگاه او شد ديگر وسوسهء شيطان در او اثر نخواهد گذاشت .
همچنان كه خداوند در قرآن مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْاْ إِذَا مَسَّهُمْ طَآئِفٌ مّنَ الشَّيْطنِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ » « 1 »
مسلماً كسانى كه [ نسبت به گناهان ، معاصى و آلودگىهاى ظاهرى وباطنى ] تقوا ورزيدهاند ، هرگاه وسوسههايى از سوى شيطان به آنان رسد [ خدا و قيامت را ] ياد كنند ، پس بىدرنگ بينا شوند [ و از دام وسوسههايش نجات يابند . ]
« طائف : به معنى « طواف كننده » است گويا وسوسههاى شيطانى هم چون طواف كنندهاى پيرامون فكر و روح انسان پيوسته گردش مىكنند تا راهى براى نفوذ بيابند اگر انسان در اين هنگام به ياد خدا و عواقب شوم گناه بيفتد آنها را از خود دور ساخته و رهايى مىيابد و گرنه سرانجام در برابر اين وسوسهها تسليم مىگردد .
اصولًا هر كسى در هر مرحلهاى از ايمان و در هر سن و سالى گه گاهى گرفتار وسوسههاى شيطانى مىگردد و گاه در خود احساس مىكند كه نيرو و محرك شديدى در درون جانش آشكار شده است و او را به سوى گناه دعوت مىكند كه قرآن تنها راه نجات از آلودگى در چنين شرايطى را نخست فراهم ساختن سرمايهء « تقوى » و سپس « مراقبت » و سرانجام توجه به خويشتن و پناه بردن به خدا ، ياد الطاف و نعمتهاى او و مجازات دردناك خطاركاران است ، مىداند .
وسوسههاى نفس و شيطان مانند ميكربهاى بيمارىزا است كه در همه وجود دارند ولى به دنبال بنيههاى ضعيف و جسمهاى ناتوان مىگردند تا در آنجا نفوذ
هامش
( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 201 .