نشود يا سنّتى از سنن يا ادبى از آداب آن را فرو گذارد الّا نادراً ، از سلوك راه بيرون رفته و با ساير عوام كه در بيداى جهالت و ضلالت سرگردان مىچرند و از راه و مقصد بى خبرند و ايشان را هرگز ترقّى نيست ، مساوى است .
دوم - محافظت بر نماز جمعه و عيدين و آيات با اجتماع شرايط ، الّا مع العذر المُسقِط ، كه سه جمعهء متوالى ترك نماز كند بى علّتى ، دل او زنگ گيرد به حيثيّتى كه قابل اصلاح نباشد .
سوم - محافظت بر نماز معهودهء رواتب يوميّه ، كه ترك آن را معصيت شمردهاند ، الّا چهار ركعت از نافلهء عصر و دو ركعت از نافله مغرب و وُتَيْره كه ترك آن بى عذر نيز جايز است .
چهارم - محافظت بر صوم ماه رمضان و تكميل آن ، چنانچه زبان را از لغو و غيبت و دروغ و دشنام و نحو آن ، و ساير اعضا را از ظلم و خيانت و فَطور را از حرام و شبهه بيشتر ضبط كند كه در ساير ايّام مىكرد .
پنجم - محافظت بر صوم سنّت كه سه روز معهود است از هر ماهى كه معادل صوم دهر است ، چنان كه بى عذرى ترك نكند و اگر ترك كند قضا كند يا به مُدّى از طعام تصديق نمايد .
ششم - محافظت بر زكات بر وجهى كه تأخير و توانى جايز ندارد مگر عذرى باشد ، مثل فقد مستحق ، يا انتظار افضل مستحقّين و نحو آن .
هفتم - محافظت بر انفاق حقّ معلوم از مال ، يعنى مقرّر سازد كه هر روز يا هر هفته يا هر ماه چيزى به سائل يا محروم مىداده باشد به قدر مناسب مال ، چنان كه اخلال به آن نكند ، و اگر كسى را نيز بر آن مطلع نسازد بهتر است .
هشتم - محافظت بر حَجة الاسلام ، چنان كه در سال وجوب به فعل آورد و بىعذرى تأخير روا ندارد . در حديث ديگر وارد است كه : هر امام را عهدى است بر گردن اوليا و شيعهء خود ، و از جملهء تمامى وفاى به عهد ، زيارت قبور ايشان است .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 372
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٧٢