تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 162

مساهمون:

ص١٦٢
ستارگان بيشتر مىشد . نتايج ديگر نشان مىدهد كه جرم كهكشان‌هاى بزرگ نيز از حدّ معيّن تجاوز نمىكند ، يعنى در حدود هزار ميليارد برابر جرم خورشيد است . راستى چه مسائل عجيبى است ، مسائلى كه عقول از درك كُنه آن عاجز است . مسائلى كه بار عظمتش به سنگينى آسمان‌ها و زمين است . مسائلى كه وسيلهء عشق انسان به آن يگانه محبوب است .
جز عشق كه اشرف بود از جمله كمالات * ديگر به كمالى نتوان كرد مباهات جويم به دعا چندت و خوانم به مناجات * من ذرّه تو خورشيد ، من و وصلِ تو هيهات ما جمله به تو قائم و تو قائم بالذات * تو شخصى و ما عكس تو ، عالم همه مرآت از طلعت يار است ظهور همه عالم * خورشيد بود آينهء جلوهء ذرّات بىخود همه كونين ز صهباى صفاتند * تا چيست شرابى كه بود در قدح ذات گردد سرم آسوده ز سوداى تو حاشا * فارغ شودم دل ز تمنّاى تو هيهات
( ميرسيد على حسينى اصفهانى ، مشتاق )

نور خورشيد

« نور خورشيد با آزادى از سقف شيشه وارد گلخانه مىشود ولى تشعشع فوق قرمزى كه به وسيلهء گياهان و ديگر اجسام محتوى در گلخانه منتشر مىشود نمىتواند از سقف بيرون رود ، به همين سبب كه نور خورشيد مىتواند به آزادى
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 162 | شيخ حسين انصاريان