در خندهء شيرين او بس زُهره بين شادى كنان * وز عارض و ابروى او بدر و هلالش را نگر
( ملامحسن فيض كاشانى )
9 - فرشتگان به وقت مرگ عاصيان
به هنگام مرگِ عاصيان و تبهكاران و مشركان و كافران و فاسقان و فاجران ، فرشتگان عذاب نازل شده آنان را توبيخ و سرزنش كنند ، و سپس دچار زجر و مشقّت و ضرب و درد كنند ، آنگاه آنان را به عذاب الهى دراندازند !
إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فيهَا فَأُولئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيراً » « 1 »
قطعاً كسانى كه [ با ترك هجرت از ديار كفر ، و ماندن زير سلطهء كافران و مشركان ] بر خويش ستم كردند [ هنگامى كه ] فرشتگانْ آنان را قبض روح مىكنند ، به آنان مىگويند : [ از نظر ديندارى و زندگى ] در چه حالى بوديد ؟
مىگويند : ما در زمين ، مستضعف بوديم . فرشتگان مىگويند : آيا زمين خدا وسيع و پهناور نبود تا در آن [ از محيط شرك به ديار ايمان ] مهاجرت كنيد ؟ ! پس جايگاهشان دوزخ است و آن بد بازگشت گاهى است .
وَلَوْ تَرَى إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَرَاتِ الْمَوْتِ وَالْمَلَائِكَةُ بَاسِطُوا أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنتُمْ عَنْ آيَاتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ » « 2 »
اى كاش ستمكاران را هنگامى كه در سختىها و شدايد مرگاند ببينى در
هامش
( 1 ) - نساء ( 4 ) : 97 .
( 2 ) - انعام ( 6 ) : 93 .