رسالت و رهبرى به عموم خلق خدمت مىكنند ، بدون شائبهء غرض و بى آن كه از كسى چشمداشت پاداش و دستمزد و پايرنج داشته باشند .
كار دعوت و خدمت انبيا و اولياى خدا چنان است كه گاهى ناز ابلهان مىكشند و رنج و عذاب دشمنان را به جان مىخرند و سخريّه و استهزا و فسوس كافران و صفير كشيدن و دستك زدن منكران و منافقان را بر خود هموار مىكنند و از طعن و تشنيع تيره دلان نمىهراسند ، بلكه هر قدر بر انكار مخالفان افزوده شود بر تبليغ رسالت و مهربانى و عطوفت مىافزايند تا به وظيفهء الهى خود عمل كرده باشند .
اينان زير محمل فرمان الهىاند ، و تنها هدف و مقصد آنها اطاعت حق و اداى وظيفهء رهبرى خلق است ، نه از تحسين و آفرين كسى خوشحال مىشوند ، و نه از طعن و تشنيع عوام انديشه دارند ، محض نورند و از همهء اوهام و تصويرات دور .
انسان از بركت هدايت اينان از حيات تيرهء جسمانى شهوانى و اخلاق رذيلهء نفسانى مىميرد و به حيات روشن روحانى و خصال حميدهء انسانى زنده مىشود ، همانطور كه مردم جاهل نادان ، در اثر رنج تحصيل و پيمودن مراحل علمى از حيات جهل مىميرند و به حيات علم و دانايى زنده مىشوند ، و همچنان كه اشخاص فاسق و تبهكار در اثر توبه و انابت و رياضت ، يا دستگيرى و تلقين ذكر مشايخ ، از عالم فسق و تبهكارى بيرون مىآيند و به جرگهء نيكان و نيكوكاران مىپيوندند ، يعنى در واقع ، مزاج روحانى آنان مبدّل مىشود .
انبيا و اوليا روح وحى گير و الهامپذير دارند و به عبارت ديگر ، حوادث و وقايع آينده را از لوح محفوظ و امّ الكتاب و كتاب مبين مىخوانند .
آواز و صداى انبيا و اوليا آواز خداست و فعل ايشان فعل حضرت ربّ است ؛ زيرا كه جسمانيّت اوليا در روحانيّت مستهلك گشته و وجود ايشان فانى در حق و متصل به محبوب شده است .
روح اينان از عالم خلق گذشته و به حق پيوسته و مظهر و نمودار نور حق شده
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 239
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢٣٩