عَنْ أبى جَعْفَرٍ عليه السلام قال : الْجَنَّةُ مَحْفُوفَةٌ بِالْمَكارِهِ وَالصَّبْرِ ، فَمَنْ صَبَرَ عَلَى الْمَكارِهِ فِى الدُّنْيا دَخَلَ الْجَنَّةَ . وَجَهَنَّمُ مَحْفُوفَةٌ بِاللَّذّاتِ وَالشَّهَواتِ ، فَمَنْ أعْطى نَفْسَهُ لَذَّتَها وَشَهَواتِها دَخَلَ النّارَ . « 1 »
امام باقر عليه السلام مىفرمايد : بهشت محصول رنجها و استقامت در راه دين و صراط مستقيم است ، صابر بر مشقّات و عبادات و اخلاقيّات وارد بهشت مىشود . و جهنّم نتيجهء لذّات و شهوات غلط است ، هر كس خود را در لذّات و شهوات شيطانى در اندازد اهل جهنّم است .
شيعه و سنى بر مضمون اين حديث شريف اتفاق دارند و در اكثر كتب معتبرهء حديث آمده كه توضيحى بر آيات قرآن مجيد است .
جايگاه بهشت و جهنّم
در روايت آمده : چون خداوند مهربان بهشت را آفريد به جبرئيل فرمود :
آن را ببين ، چون ديد عرضه داشت : الهى ! احدى از اين جايگاه رفيع چشم نپوشد . و زمانى كه راه رسيدن به بهشت را رنج عبادت و صبر بر شهوات و معاصى قرار داد ، فرمود : اكنون به آن بنگر ، چون نگريست فرياد زد : خداوندا ! مىترسم كسى به اين محل باعظمت و اين بهشت عنبر سرشت نرسد !
چون جهنّم را بيافريد به جبرئيل فرمود : بنگر ، چون نظر كرد عرضه داشت :
احدى به اين جا نمىآيد ، كه جاى سخت و بدى است . وقتى عذاب پيچيده به شهوت شد و ندا رسيد : اكنون بنگر ، عرضه داشت : الهى ! مىترسم همهء بندگانت به اين جايگاه سخت دچار شوند ! « 2 »
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 89 ، حديث 7 ؛ بحار الأنوار : 68 / 72 ، باب 62 ، حديث 4 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 68 / 72 ، باب 62 .