الْعَالَمِينَ » « 1 »
اوست زندهء [ بىزوال ] ، هيچ معبودى جز او نيست ، پس او را در حالى كه ايمان و عبادت را براى او [ از هر گونه شركى ] خالص مىكنيد ، بپرستيد . همهء ستايشها ويژهء خدا پروردگار جهانيان است .
وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ » « 2 »
در حالى كه فرمان نيافته بودند جز آن كه خدا را بپرستند و ايمان و عبادت را براى او از هرگونه شركى خالص كنند و حقگرا باشند و نماز را برپا دارند و زكات بپردازند ؛ و اين است آيين استوار و ثابت .
اخلاص در روايات
فى مَواعِظِ النَّبِىِّ لِابْنِ مَسْعُودٍ : يَا ابْنَ مَسْعُودٍ إذا عَمِلْتَ عَمَلًا فَاعْمَلْ لِلَّهِ خالِصاً لِأنَّهُ لايَقْبَلُ مِنْ عِبادِهِ إلّاما كانَ خالِصاً . « 3 »
در مواعظ رسول خدا به ابن مسعود است : اى پسر مسعود ! هرگاه كارى انجام دهى براى خدا و محض خدا خالص انجام بده ؛ زيرا عملى جز عمل خالصْ قبول درگاه او نيست .
امام على عليه السلام فرمود :
هامش
( 1 ) - غافر ( 40 ) : 65 .
( 2 ) - بيّنه ( 98 ) : 5 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 74 / 105 ، باب 5 ؛ مستدرك سفينة البحار : 3 / 146 .