يكى از چيزهايى كه موقع انتخاب من در دستهء مسافران فضايى براى مطالعه به من داده شد رسالهاى بود متضمّن اطلاعات فراوانى دربارهء فضا ، در اين رساله دو فصل راجع به وسعت جهان در من اثرى فوق العاده داشت .
براى درك مطالب آن بايد دانست كه سال نورى چيست ؛ سرعت نور در هر ثانيه 300000 كيلومتر است يعنى نور هر ثانيه به اندازهء هفت برابر محيط زمين را مىپيمايد . اكنون فرض مىكنيم كه جزيى از نور مدّت يك سال به خطّ مستقيم طىّ مسافت كند ؛ راهى را كه او پيموده يك سال نورى گويند و اين مسافت تقريباً 5 / 9 ميليون ميليون كيلومتر است / 9500000000000 .
حال ببينيم در اين رساله راجع به وسعت عالم چه آمده با توجّه به اين كه قطر كهكشان ما تقريباً 100000 سال نورى است و خورشيد ستارهء ناچيزى است كه در فاصلهء 30000 سال نورى از مركز اين كهكشان به دور خود مىگردد ، پس دشوار خواهد بود كه ابعاد عظيم ماوراى دستگاه منظومهء شمسى را به تصورّ آورد !
اشكال مسئله منحصر به فضاى بين ستارگان كهكشان ما نيست ، آن سوتر ميليونها كهكشان ديگر پراكندهاند كه چنان مىنمايد با سرعتى گمان نكردنى از هم مىگريزند . حدود عالمى كه با تلسكوپ مشاهده شده از هر سو دست كم تا دو ميليون سال نورى گسترده است !
ساختمان اتم
اين راجع به عظمت حيرت آور جهان ما ، حال برگرديم به آنچه كه دربارهء ساختمان اتم كوچكترين عنصر شناخته شده مىدانيم .
اتمها با دستگاه منظومهء شمسى و همهء جهان خويشاوندى نزديكى دارند ، به اين معنى كه آنها نيز مركّبند از الكترونها كه در پيرامون مركزى بر طبق نقشهء منظّمى مىگردند .