تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 37

مساهمون:

ص٣٧
إلَيْكَ ، ما لا يَخْفى عَلَيْكَ ، لا تَرُدَّنى عَنْ بابِكَ . « 1 » بنده‌اى كوچك به پيشگاه توست ، اسيرى فانى ، زمين‌گيرى فانى ، گدايى فانى در درگاه توست ، از آنچه بر تو مخفى نيست به تو شكايت دارد ، عنايت كن او را از در خانهء رحمتت مران . 4 - امام صادق عليه السلام مىفرمايد : حضرت باقر عليه السلام بر پدر بزرگوارش امام سجّاد عليه السلام وارد شد ، او را در عبادت آن چنان ديد كه از كسى سابقه نداشت : از بيدارى زياد رنگش زرد شده و گويى از شدّت گريه چشمش سوخته بود و پيشانى مباركش از زيادى سجود زخم آورده و از كثرت قيام قدمش ورم داشت . حضرت باقر عليه السلام چون اين حالات را ديد نتوانست از گريه خوددارى كند . امام سجّاد عليه السلام در فكر بود ، ناگهان به فرزندش رو كرد و فرمود : اين اوراقى كه عبادات امام على عليه السلام بر آن ثبت است بياور ، براى آن جناب اوراق را آوردم ، كمى از آن را خواند سپس با ناراحتى زمين گذاشت و فرمود : چه كسى قدرت دارد همانند علىّ بن ابى طالب عبادت كند ؟ ! « 2 » 5 - شبى در حال مناجات و عبادت بود ، يكى از فرزندانش افتاد و دستش شكست ، اهل خانه فرياد زدند ، همسايه‌ها آمدند ، با كمك هم طبيب شكسته‌بندى آوردند ، دست كودك را بست . چون صبح شد دست طفل را به گردنش آويخته ديد ، پرسيد : اين چه وضع است ؟ حادثه را به خاطر غرق بودنش در مناجات توجّه نفرموده بود ، به او خبر دادند . « 3 » 6 - آن حضرت چون به مناجات و راز و نياز و عبادت و نماز بر مىخواست
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 46 / 78 ، باب 5 ، ذيل حديث 75 ؛ المناقب ، ابن شهر آشوب : 4 / 148 . ( 2 ) - بحار الأنوار : 46 / 75 ، باب 5 ، حديث 65 ؛ وسائل الشيعة : 1 / 91 ، باب 20 ، حديث 215 ؛ المناقب ، ابن شهر آشوب : 4 / 149 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 46 / 80 ، باب 5 ؛ المناقب ، ابن شهر آشوب : 4 / 150 .