شَيْئانِ يَكْرَهُهُما ابْنُ آدَمَ : يَكْرَهُ الْمَوْتَ وَالْمَوْتُ راحَةٌ لِلْمُوْمِنِ مِنَ الْفِتْنَةِ ، وَيَكْرَهُ قِلَّةَ الْمالِ ، وَقِلَّةُ الْمالِ أقَلُّ لِلْحِسابِ . « 1 »
پسر آدم از دو چيز كراهت دارد : از موت ناراحت است در حالىكه مرگ راحت مؤمن از فتنه است ؛ و از كمى ثروت ناله دارد كه كمى ثروت ، حساب آدمى را در قيامت به حداقلِّ زمان مىرساند .
راوى مىگويد : به حضرت صادق عليه السلام عرضه داشتم : از ابوذر نقل مىكنند كه گفته است : سه چيز را مردم دشمن دارند ولى من عاشق آنهايم و آن مرگ و فقر و بلاست ! حضرت فرمود :
آن طور كه شما حساب مىكنيد نيست ، منظور ابوذر اين است كه مرگ در طاعت خدا برايم محبوبتر از حيات در معصيت است ، فقر در طاعت برايم بهتر از غناى در گناه است و مرض و بلا و رنج در طاعت برايم بهتر از سلامتى در طغيان است . « 2 »
سُئِلَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلىٍّ عليهما السلام : مَا الْموْتُ الَّذى جَهِلُوهُ ؟ فَقالَ : أعْظَمُ سُرُورٍ عَلَى الْمُوْمِنينَ ، إذْ نُقِلُوا عَنْ دارِ النَكَدِ إلَى النَّعيمِ الْأبَدِ ؛ و أعْظَمُ ثُبُورٍ يَرِدُ عَلَى الْكافِرينَ ، إذْ نُقِلُوا عَنْ جَنَّتِهِمْ إلى نارٍ لاتَبيدُ وَ لاتَنْفَدُ . « 3 »
از حضرت مجتبى عليه السلام سؤال شد : مرگى كه از آن بى خبرند چيست ؟ فرمود :
بزرگترين خوشحالى است كه به مردم مؤمن وارد مىشود ؛ زيرا از خانهء سختى و مشقّت به نعيم ابد نقل مكان مىكنند و بدترين نوع هلاكت و بدبختى است كه به كافران مىرسد ؛ زيرا از بهشت خود به آتش خاموش نشدنى و
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 6 / 128 ، باب 4 ، حديث 13 ؛ الخصال : 1 / 74 ، حديث 115 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 6 / 129 ، حديث 19 ؛ الامالى ، شيخ مفيد : 190 ، حديث 17 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 6 / 154 ، باب 6 ، حديث 9 ؛ معانى الأخبار : 288 ، حديث 3 ؛ المحجة البيضاء : 8 / 254 .