احتساب آن بايد در نظر بگيريم كه نور در هر ثانيه 000 / 186 ميل معادل 000 / 300 كيلومتر مىپيمايد ، با اين حساب يك سال نورى بالغ بر شش تريليون ميل است .
مسافات اين جهانهاى تو در تو از يكديگر آن قدر زياد است كه هر طبقهء فضايى به نوبهء خود فقط لكّهء خالى در ميان طبقهء ديگر فضا محسوب مىشود . مثلًا منظومهء شمسى كه فضاى نخست ناميده مىشود در داخل فضاى 2 تنها يك خال تلقّى مىشود و همين طور فضاى 2 در قبال فضاى 3 تا آخر .
فضاى 1 منظومهء شمسى : خورشيد هشت دقيقهء نورى يا 93 ميليون ميل از زمين دور است و عرض آن فقط يك هزارم سال نورى است .
فضاى 2 نزديكترين ستاره : اين ستاره را كه آلفاسنتورى نامگذارى كرده اند 3 / 4 سال نورى از زمين فاصله دارد ، يعنى هرگاه يك سفينهء فضايى با سرعت يك ميليون ميل در ساعت از زمين حركت كند تقريباً سه هزار سال طول مىكشد تا به اين ستارهء خيلى نزديك برسد .
فضاى 3 كهكشان داخلى : كهكشانى كه زمين در داخل آن قرار دارد شبيه يك ظرف پر از ستاره و گاز و غبار است كه 000 / 100 سال نورى فاصله دارد ، ما بين 100 ميليون ستارهاش ، خورشيد زمين و ستارهء آلفاسنتورى فقط يك نقطهء نور در لبهء خارجى اين كهكشان مارپيچى به حساب مىآيد .
فضاى 4 نزديكترين كهكشان : اين كهكشان را ( آندرومدا ) نام گذاشتهاند و 2 / 2 ميليون سال نورى از كهكشان داخلى دور است ، مع ذلك منجّمان آن را آن قدر نزديك مىدانند كه به آن كهكشان خواهر نسبت داده و قسمتى از گروه كهكشانهاى داخلى تلقّى مىكنند .
( آندرومدا ) نيز به شكل مارپيچ است كه در كنارههاى آن ستارههاى جوان سكونت اختيار كرده و درون غليظش را ستارگان قديمى سوخته شده اشغال كردهاند .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 178
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٧٨