شمردند . سرانجام ، مملوكيان ناگزير شدند براى نجات حكومت خود ، يگانهايى از نيرو هاى غير مملوك ، چون مغربيها و سياهان تشكيل دهند ، تا آنان اين سلاح جديد را به كار ببرند اين يگانها را با نامهاى نفتيه و باروتيه مىخواندند با اين همه ، دولت مملوكى پير شده بود و سازمان گذشتهء خود را از دست داده بود و در برابر نيروهاى سلطان سليم اوّل پادشاه عثمانى به سرعت فرو پاشيد ، نيروهاى سلطان سليم توانستند در سال 1516 ميلادى در نبرد « مرج دابق » در شمال حلب آنان را شكست دهند و سرانجام در سال 1517 ميلادى در جنگ ريدانيه در صحراى عباسيه در شمال قاهره ، ضربت نهايى را بر آنان وارد كردند و بدين ترتيب مصر و شام از آن به بعد تنها دو ايالت از امپراتورى عثمانى بود . « 1 »
- منابع و مآخذ
ابن أبى الفضائل : مفضل ( ت 672 ه : 1273 م )
« النهج السديد و الدرّ الفريد فيمابعد تاريخ ابن العميد » جزءان . حققه و ترجمهالى الفرنسيةمع مقدمةتاريخية بلوشبه
tehcolB . E
( پاريس 1912 )
ابن الابار : ( ابوعبداللّه محمّدبن عبداللّه القضاعى ) :
كتاب الحلة السيرا ، تحقيق الدكتورحسين مؤنس ، جزآن 1963 .
ابن أبى دينارالقيروانى :
المؤنس فى تاريخ افريقية وتونس ، تونس 1286 ه .
ابن الأثير : على بن محمّد الجزرى الملقب بعز الدّين ( 630 ه : 1232 م )
« الكامل فى التاريخ » ، 12 جزءاً . ( بولاق 1290 ه )
ابن اياس : أبوالبركات محمّد بن أحمد ( ت 930 ه : 1523 م )
( أ ) « كتاب تاريخ مصر المعروف باسم بدائع الزهور فى وقائع الدهور » ، 3 اجزاء ( بولاق 1311 - 1312 ه )
هامش
( 1 ) - مراجعه كنيد به مقالهء ما دربارهء كتاب « البارود و الاسلحه الناريه فى الدولة المملوكيه ، نوشته ديويد آيالون در مجله هسپريس. ) 462 . p sertsemirT 4 - 3 , 9591 sirepseH (