تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 142

كه تابع شواليه هاى استبارى بود ، با توپخانه خود به گونه اى مسخره آميز به كاروان حمله كرد و اين مسأله سبب شد كه مسلمانان خشمگين شدند و به سوى آن رفتند و دژ و برجهاى آن را ويران كردن ، هدف آنها اين بود كه به سوى رودس بروند ، امّا آذوقه آنان به پايان رسيد و فصل زمستان نيز نزديك بود به همين دليل به مصر بازگشتند . « 1 » حمله سوّم - 1444 ميلادى : چقماق تصميم گرفت مانند سياست بر سباى در قبرس ، حمله سوّمى به رودس انجام دهد ، او براى اين كار پول هنگفتى خرج كرد ، كاروان نظامى اين بار نيز مانند هميشه از دمياط به راه افتاد و دو تن از فرماندهان مملوكى يعنى « اينال علايى » فرماندهء نيروى زمينى « وامير تمرباى » دريا سالار مصرى آن را فرماندهى مى كردند ، در راه ، نيروهاى شام نيز به آنها پيوستند و به سرعت بدون گذشتن از قبرس و آسياى صغير ، مستقيم به سوى رودس رفتند ، مسلمانان توانستند پس از يك جنگ سخت ، نيروهاى خود را در خشكى پياده كنند و شهر رودس ، پايتخت جزيره را در محاصره بگيرند ، محاصره ، چهل روز طول كشيد و چند بار مسلمانان ها گردانهايى از نيروهاى خود را به داخل جزيره فرستادند ، اين گردانها توانستند ، عمليّات نظامى چندى را انجام دهند ، ولى از نظر استراتژيك ، اين كارها بى نتيجه بود ، زيرا پايتخت ، هنوز به دست آنان نيفتاده بود ، و همچنان در برابر مسلمانها مقاومت مى كرد ، به خصوص كه كمكهاى دول مسيحى اروپا به آنان رسيد و آذوقه و مهمات مسلمانان نيز رو به پايان بود ، شواليه ها حالت تهاجمى به خود گرفتند و از شهر بيرون آمدند و بر مملوكيان تاختند تا بر آنها پيروز شدند و حتى به ناوگانهاى آنان نيز حمله بردند . به ناچار مسلمانان از اين جزيره عقب نشينى كردند و به سوى دمياط باز گشتند . « 2 » حملات مملوكيان بر رودس ، موجى از خشم وانتقام بر ضدّ مسلمانان برانگيخت ، از