رزمندگان در گروه هاى يكصد نفرى وارد مى شدند و در برابر خليفه دسته دسته در يك سمت قرار مى گرفتند و منشى لشكر ، نام يكايك آنها را طىّ ليستى كه در اختيار داشت مى خواند ، هنگامى كه نام فردى خوانده مى شد وى از جايى كه ايستاده بود به سمت ديگر كه خالى بود مى رفت و هر گاه منشى نام ده نفر از آنان را مى خواند ، وزن كنندگان ، هزينهء آنان را كه براى هر نفر پنج دينار بود وزن مى كردند و بهاى هر دينار معادل 36 درهم بود كه توسّط افسر مربوطه با نوشتن نام و امضاء آنها ، به آنان پرداخت مى گرديد و هنگامى كه تقسيم هزينه و حقوق بدين ترتيب پايان مى يافت ، وزير در برابر خليفه سوار شده و جمعيّت را پراكنده مى كرد و آنگاه غذايى از كاخ ، جهت وزير كه به آن « نهار وزير » گفته مى شد ، آورده مى شد و پرداخت هزينه چند روز پشت سر هم و يا در روزهاى مختلفى ، طىّ چنين مراسمى صورت مىگرفت . « 1 » ب - مراسم توديع و خدا حافظى : پس از اتمام پرداخت هزينهء رزمندگان ، و مهيّا شدن كشتى هابراى حركت ، خليفه و وزير سوار شده ، رهسپار ساحل نيل در مقس ، بيرون قاهره ، مى شدند و خليفه درجايگاه مقس ، واقع در جنب مسجد مقس در ساحل نيل از سمت دريا ، جلوس مىكرد . اين جايگاه ويژه نزول اجلال خليفه هنگام آماده شدن ناوگان براى نبرد با فرنگيان . « 2 » و جهت خدا حافظى و يا استقبال رزمندگان هنگاميكه با پيروزى از جنگ « 3 » بر مى گشتند ، ساخته شده بود . وقتى خليفه در جايگاه خويش قرار مى گرفت ، فرماندهان با كشتيهاى ساخت مركز صنعتى مصر به سوى ساحل مقس ، « براى مانور
تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 137
مساهمون: احمد مختار العبادى
ص١٣٧
هامش
( 1 ) - مقريزى ، الخطط ، ج 2 ، ص 377 - 378 و ج 3 ، ص 109 .
( 2 ) - مقريزى ، ج 2 ، ص 372 .
( 3 ) - همان مدرك ، ج 3 ، ص 109 .