تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 139

جايگاه ويژه در مقس مى آمد و در آنجا براى استقبال ناوگان جلوس مى كرد و پس از پايان مراسم استقبال به كاخ بر مى گشت و براى تماشاى كاروان اسيران هنگام عبورشان به نزديكترين منظرهء سمت خشكى ، در يكى از مكانهاى محلّ تماشاى كاخ مى نشست و اسيران به صورت هر دونفر پشت در پشت بر يك شتر سوار مى شدند و رسم بر اين بود كه اسيران در استراحتگاه در مجاورت كاخ بسر مىبردند ، مردانى كه به اسارت در مى آمدند به آنها مى پيوستند و زنان پس از آنكه عدّه‌اى از آنها توسّط وزير بخشوده مى شدند ، ساير آنها ميان بستگان و خويشاوندان تقسيم مى شدند و آنان نيز اسيران زن را به خدمت گرفته و براى مهارت در صنعتگرىبه تربيت آنها مىپرداختند . امّا اسيران خرد سال را به اساتيد فنون مختلف مى سپردند و آنان اسيران را تربيت كرده و به آنان نوشتن و تير اندازى مى آموختند ، به همين جهت آنها به عنوان « ترابى » يعنى تربيت يافتگان « 1 » و يا « صبيان الحجر » يعنى كودكان اتاق شناخته مى شدند « 2 » زيرا اين كودكان در اتاقى كه در دروازهء نصر كنار كاخ واقع بود تحت تربيت اساتيد قرار داشتند و هنگامى كه اين كودكان بزرگ مى شدند به عنوان فرزندان خاصّ خليفه به حساب مى آمدند . و اسيرانى مشكوك را كه مقصد و نيّت آنها مورد ترديد بود ، بازداشت مى كردند و اين در حالى بود كه اسيران كهنسال و غير مفيد را در مكانى به نام « بئرالمنامه » واقع در خرابه اى نزديك شهر فسطاط ، گردن مى زدند . « 3 » دولت فاطميان ، هرگز اسيرى فرنگى رابه وسيلهء مال و يا به اسيرى مانند خودش فديه نداد . « 4 »