سياست به معناى دوم ، كه امام راحل ( ره ) از آن به سياست شيطانى تعبير كرده و مظهر چنين سياستى در تاريخ صدر اسلام « معاوية بن ابىسفيان » و در جهان معاصر « شيطان بزرگ آمريكاى جنايت كار » به شمار مىرود « 1 » ، به طور مسلم در اسلام نيست و دين اسلام از آن جداست و هرگز آن را برنمىتابد . اما سياست به معناى نخست ، نه تنها دين اسلام از آن بر كنار و جدا نيست ، بلكه فلسفه تشريع دين و ارسال پيامبران الهى را تشكيل مىدهد . قرآن كريم ، ريشه اصلى تفكر سياسى در اسلام است و در فرهنگ قرآنى انديشههاى سياسى ، اعتقاد و عمل براساس آن ، جزئى از قلمرو وسيع ايمان ، بخشى از مجموعه تعاليم اسلام و نيز گوشهاى از « حيات معقول » مورد نظر قرآن به شمار آمده است . برخى از مهمترين مؤلفهها و مبانى انديشههاى سياسى در اسلام و قرآن ، عبارت است از : اثبات حاكميت ، ولايت و سرپرستى همه جانبه مادى و معنوى ، دنيوى و اخروى براى خدا ، رسول و اولياى خاص او « 2 » ، اثبات امامت و رهبرى سياسى - اجتماعى براى پيامبر ( ص ) ، ائمه ( ع ) و منصوبين از سوى آنان « 3 » ، اثبات خلافت و حكومت در زمين براى برخى پيامبران گذشته ، از جمله حضرت داوود و سليمان ( ع ) . « 4 » دعوت به كار شورايى و جمعى كردن « 5 » ، امر به جهاد و مبارزه با طاغوتها ، مستكبران و زورگويان و نيز امر به تهيه امكانات دفاعى « 6 » و مبارزه با فساد و تباهى و نيز ظلمستيزى و عدلگسترى و اصلاح جامعه
انديشه هاى اسلامى در بستر تاريخ (فارسى) — صفحة 64
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص٦٤
هامش
( 1 ) - ر . ك . رساله نوين ، ج 4 ( مسايل سياسى و حقوقى ) ، ص 68 - 70 .
( 2 ) - ر . ك . مائده ، آيات 42 - 43 و 55 ؛ يوسف ، آيه 40 .
( 3 ) - ر . ك . نساء ، آيات 58 - 59 ؛ مائده ، آيه 67 .
( 4 ) - ر . ك . ص ، آيات 20 و 26 ؛ نمل ، آيات 7 - 26 ؛ نساء ، آيه 54 .
( 5 ) - ر . ك . شوراى ، آيه 38 ؛ آل عمران ، آيه 159 .
( 6 ) - ر . ك . بقره ، آيه 218 ؛ تحريم ، آيه 9 ؛ نساء ، آيه 75 ، انفال ، آيه 60 .