تخطي إلى المحتوى الرئيسي

انديشه هاى اسلامى در بستر تاريخ (فارسى) — صفحة 184

مساهمون:

ص١٨٤

به او مىگويد : به سوى مكه برو و اعلام كن اى اهالى مكه ، من فرستادهء مهدى ( عج ) به سوى شما هستم . او خطاب به اهل مكه چنين اظهار مىدارد : ما اهل بيت رحمت و معدن رسالت و خلافتيم ، ما ذريّهء محمد و از نسل پيامبرانيم ، از هنگامى كه پيامبر ( ص ) از دنيا رفته ، ما مورد ظلم و ستم قرار گرفته‌ايم ، از شما يارى مىطلبم ، مرا يارى كنيد . اما اهل مكه او را بين ركن ( حجرالاسود ) و مقام ( ابراهيم ( ع ) ) سر مىبرند و او داراى نفسى پاك است . ( زيرا بدون هيچ گناهى كشته مىشود ) . « 1 » 5 - صيحهء آسمانى منظور از صيحه ، ندايى آسمانى است كه نام حضرت مهدى ( عج ) را مىبَرَد و همه ساكنان زمين ، آن را با زبان خودشان [ عربى ، فارسى و . . . ] مىشنوند . زراره مىگويد : امام صادق ( ع ) فرمود : كسى نام قائم ( عج ) را ( در جهان ) مىبرد . عرض كردم : آيا اين صدا را افراد خاصى مىشنوند يا همگانى است ؟ فرمود : اين صدا عمومى است و هر كس به زبان خودش آن را مىشنود . . . . « 2 »

ب - علايم غير حتمى

امور و حوادث زيادى به‌عنوان علايم ظهور در روايات مطرح شده بدون اين‌كه حتمى بودن آنها تصريح شود ؛ از جمله : 1 - گرفتن خورشيد و ماه در ماه رمضان : از نشانه‌هاى ظهور ، كسوف در نيمه ماه رمضان و خسوف در آخر همان ماه است . كسوف در روزهاى نخست و روزهاى آخر ماه و نيز خسوف در روزهاى ميانى ماه طبيعى و عادى است و در طول تاريخ بارها اتفاق افتاده است . امّا خورشيد گرفتگى در وسط ماه يا ماه گرفتگى در اول يا آخر ماه امرى غير عادى است . امام باقر ( ع ) مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 52 ، ص 307 .
( 2 ) - منتخب الاثر ، لطف الله صافى گلپايگانى ، ص 450 - 455 .