خلاصه
شيخ محمدحسن نجفى در حدود سال 1192 ه . ق . در نجف به دنيا آمد . پساز گذراندن دروس اوليه ، در درس فقهايى همچون « وحيد بهبهانى » و « شيخ جعفر كاشفالغطاء » شركت كرد . و در نيمهء اوّل قرن سيزدهم ، رياست شيعه به وى محول گرديد .
اين فقيه بزرگ رهبرى نهضت علمى كه توسط « وحيد بهبهانى » شروع شدهبود را به عهدهگرفت و فقها و مجتهدان زيادى تربيت كرد . او عالمى مرتب و منظم بود ، تواضع زيادى داشت ، به وضع مادى و ظاهرى حوزهها و جوامع اسلامى اهميت مىداد و خدمات فرهنگى و عمرانى متعددى به جامعهء اسلامى كرد .
در راستاى تبليغ معارف اسلامى مبلغان را به نقاط دور و نزديك جامعه فرستاد ، به ولايت عمومى فقها در زمان غيبت معتقد بود و با استدلال و برهان ، پايههاى اين اصل مهم حكومت اسلامى را مستحكم كرد .
شيخ مرتضى انصارى نيز يكى ديگر از فقهاى عالىمقام شيعه است . وى در سال 1214 ه . ق . در « دزفول » به دنيا آمد . دروس ابتدايى را نزد عمويش فراگرفت و تحصيلات عاليه را در عراق و ايران به پايان برد . در زمان رياست صاحب جواهر بر كرسى تدريس نشست و پس از وى رياست شيعه به او محول گرديد .
شيخ انصارى با افكار عميق خود ، تحولى در حوزه علمى شيعه به وجود آورد و تأليفاتى از خود به جاگذارد كه تا كنون محور بحث و تدريس حوزههاى علمى مىباشد . اين فقيه بزرگ زندگى سادهاى داشت ، به علم ، عبادت و فقرا اهميت مىداد ، برخورد شايستهاى داشت ، در مقابل دشمنان اسلام هشيار بود و در سال 1281 ديده از جهان فرو بست .
پاسداران اسلام در دوران غيبت كبرى (فارسى) — صفحة 99
مساهمون: رضا رحمتى
ص٩٩