همدست شده به آزار و اذيت شيعيان پرداختند . آنان كتابخانه بزرگ شيعه راكه داراى هزاران كتاب نفيس بود و به دستور « شاهپور بن اردشير » وزير « بهاء الدولة بوُيهى » تأسيس شده بود ، به آتش كشيدند و تمام كتابهاى آن را سوزاندند . در اين كتابخانه مهم كتابهاى بىنظيرى وجود داشت ، از جمله صد نسخه از قرآن مجيد كه به خط « ابن مقله » نوشته شده بود . « 1 » دشمنان شيعه كه از دير زمان كينه رهبران مذهبى را در دل داشتند به منزل « شيخ طوسى » ريخته كتابهاى وى را نيز به همراه كرسى تدريسش ، آتش زدند . شيخ طوسى با پيش آمدن اين حوادث ، ديگر ماندن در « بغداد » را روا ندانست و براى ادامه مبارزه علمى فرهنگى خود ، به نجف اشرف هجرت كرد . گرچه « نجف » درآن زمان به جهت دربرداشتن بارگاه مطهر امير مؤمنان ( ع ) از اهميت و ارزش بالايى برخوردار بود اما امكانات رفاهى چندانى نداشت تا اينكه با هجرت شيخ ، دوستداران علم و دانش نيز بدانجا كوچ كرده و به تدريج با تلاشهاى اين عالم سخت كوش شيعه ، حوزه علمى بزرگ شيعه ، در شهر نجف تأسيس شد . « 2 » حوزه‌اى كه در ظل عنايات ويژهء امير مؤمنان ( ع ) فقهاى بزرگى همچون « شيخ انصارى » ، « صاحب جواهر » و . . . را تحويل جامعه اسلامى داد و برغم توطئه‌ها و كارشكنيهاى دشمنان ، موجب رشد و شكوفايى هرچه بيشتر فرهنگ اسلام گرديد .