اولًا اختلافى بين امت در اين مطلب نيست كه ممكن است آيهاى از قرآن اول و آخر آن مربوط به چيزى باشد و وسط آن مربوط به چيز ديگر . ثانياً مخالف و موافق نقل كردهاند كه اين آيه در خانهء « ام سلمه » و دربارهء اميرمؤمنان و فاطمهء زهرا و امام حسن و امام حسين عليهم السلام نازل شدهاست . ثالثاً آيه مىفرمايد : خدا اراده كرده پليدى را از شما اهل بيت ببرد و اين جز با معصوم بودن اهل بيت ، از گناه نمىسازد ؛ زيرا گناه بدترين پليديهاست و ارادهء خدا نيز خبر از وقوع عصمت است و همهء امت اتفاق دارند كه زنان پيامبر معصوم نبودهاند و اين خود دليلى است بر بطلان حرف كسى كه مىگويد آيه مربوط به آنان است .
وانگهى اگر آيه مربوط به زنهاى پيامبر ( ص ) بود بايد همچنان كه در جملههاى قبلى براى زنهاى پيامبر ضمير « كُنّ » آمده بود در اين جملهها هم به جاى « عَنْكُمْ » و « يُطَهِّرَكُمْ » ، « عَنْكُنَّ و يُطَهِّركُنَّ » مىآمد . و اين خود دليلى است كه مورد خطاب در آيه ، زنهاى پيامبر نيستند . « 1 »
هامش
( 1 ) - تلخيص از « الْفُصُول الْمُخْتارَةِ مِنَ الْعُيُونِ وَ الْمَحاسِنِ » ، سيد مرتضى ، ص 53 - 55 ، چاپ المؤتمر العالمى لالفية الشيخ المفيد ، قم .