پاسداران اسلام در دوران غيبت كبرى (فارسى) — صفحة 29

« رهبران ( جامعه ) در قرآن دو دسته‌اند 1 - افرادى كه خداوند دربارهء آنان فرمود : آنان را امامانى قرار داديم كه مردم را به فرمان ما هدايت مىكنند . نه به فرمان مردم ، دستور خدا را بر دستورهاى خودشان و حكم وى را بر حكم خودشان مقدم مىدارند ؛ 2 - و نيز فرمود : [ افرادى كه ] « آنها را امامانى قرار داديم كه مردم را به جانب آتش مىخوانند . » « 1 » فرمان خود را بر فرمان خدا و حكم خويش را بر حكم وى مقدم مىدارند و به خاطر هوسرانى بر خلاف قرآن عمل مىكنند . » « 2 » يكى ديگر از ابعاد مبارزه فرهنگى سياسى ثقةالاسلام كلينى ، مبارزه او با « قرامطه » بود . « قرامطه » فرقه‌اى از شيعهء اسماعيليه بودند كه به رهبرى « حَمْدانِ بْنِ قَرمَطْ » به وجود آمدند و در بحرين دولتى تشكيل دادند . دولت آنان به تدريج گسترش پيدا كرد و تا نواحى شام را زير نفوذ خود گرفت . « قرامطه » قائل بودند كه بعد از پيامبر ( ص ) بيش از هفت امام نيست . آنان اميرمؤمنان ( ع ) را هم امام و هم رسول مىدانستند و عقيده داشتند كه پيامبرى حضرت رسول ( ص ) در زمان حياتش به پايان رسيده و از روزى كه در غدير خم على ( ع ) را به امامت منصوب كرد ، سمت پيامبرى نيز به على ( ع ) منتقل شد . « 3 » آنان همچنين قائل بودند كه « محمد بن اسماعيل بن جعفر » نوهء امام صادق عليه السلام ، همان مهدى قائم است و علاوه بر امامت ، رسول هم هست و نمرده و از پيامبران اولوالعزم مىباشد . « 4 » ثقةالاسلام كلينى به مبارزه با عقايد كفرآميز « قرامطه » برخاست و در رد عقايد باطل آنان كتابى نوشت . « 5 »