وى از نخستين عالمان اسلامى در دورهء مشروطه بود كه به نقشهء گسترده و خطرناك استكبار جهانى ، براى اسلام زدايى و ساختن جامعهاى « لائيك » و بيگانه از خدا ، زير پوشش « مشروطه » و « قانون اساسى » پى برد و با افشاگرىهاى خود اجازه نداد كه به نام آزادى و قانون ، بى بند و بارى غربى و آيين بيگانگان بر جامعهء اسلامى حاكم گردد .
گرچه دشمنان مغرض كه خود را در لباس آزاديخواهان پنهان كردهبودند ، به مقابله با اين حامى بزرگ اسلام برخاستند و او را طرفدار استبداد جلوه دادند و سرانجام به شهادت رساندند ؛ ولى با گذشت زمان واقعيت تاريخ آشكار گشت و مردم مسلمان هنگامى كه ديدند در مجلس شوراى ملى ، قانونگذارى بر پايهء اسلام صورت نگرفت و زمام كشور به دست مزدوران بيگانه افتاد ، دانستند كه حق با آن شهيد بزرگوار بوده است .
شهيد سيّد حسن مدرس
زندگى نامهء اجمالى
در سال 1287 ه . ق . در دهى دورافتاده به نام « سَرابه كَچو » از توابع اردستان و در خانوادهاى مذهبى ، فرزندى متولد گرديد كه نامش را « حسن » گذاشتند . اين فرزند كه بعدها به عنوان يكى از درخشانترين چهرههاى سياسى ، مذهبى ايران شناختهشد ، كسى جز « سيد حسن مدرس » نبود . وى پس از دوران كودكى ، تحصيلات ابتدايى را در « قمشه » ( شهرضاى فعلى ) گذراند . سپس براى ادامهء تحصيل به اصفهان رفت و مدت سيزده سال از محضر اساتيدى همچون « ملا عبدالعلى هرندى » ، « جهانگير خان قشقايى » و « ملا احمد كاشى » بهرههاى علمى برد .
در سال 1309 ه . ق . براى ادامهء تحصيلات عالى به كانون فقه و فقاهت ، نجف اشرف هجرت كرد و از درس اساتيد بزرگ آن حوزه همچون آيةاللّه « ميرزا محمّدحسن شيرازى » و آيةاللّه « آخوند خراسانى » استفاده برد .
شهيد « سيد حسن مدرس » پس از هفت سال اقامت در عراق به اصفهان بازگشت و