تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پاسداران اسلام در دوران غيبت كبرى (فارسى) — صفحة 122

مساهمون:

ص١٢٢

توابع كجور مازندران ديده به دنيا گشود . « 1 » دوران كودكى را تحت سرپرستى پدرش « مولا عباس نورى » كه از دانشمندان عصر بود گذراند . پس از تحصيلات اوليه در عنفوان جوانى به نجف رفت و از محضر اساتيدى همچون « ميرزا حبيب‌اللّه رشتى » و « حاج شيخ راضى » استفاده‌هاى علمى برد . در سال 1291 ه . ق . همراه دايىاش « حاج ميرزا حسين نورى » ، جزء اولين كاروانى بود كه از پى امام مجدّد « حاج ميرزا محمد حسن شيرازى » به « سامرا » رفت و سالها در محضر اين استاد بلند پايه ، به تحصيل علم پرداخت و در رديف شاگردان بزرگ و افراد مورد وثوق وى ، قرار گرفت . « 2 » پس از رسيدن به درجهء اجتهاد ، در حدود سال 1300 ه . ق . به تهران بازگشت و به عنوان يكى از مجتهدين بزرگ اين شهر ، به نشر احكام و تدريس علوم دينى و رسيدگى به امور مردم همت گمارد در نهضت تنباكو و جنبش مشروطيت تلاشهاى زيادى از خود نشان داد و سرانجام پس از عمرى مبارزه در سال 1327 ه . ق . به جرم طرفدارى از ارزشهاى دينى ، مظلومانه بر بالاى دار رفت و به شهادت رسيد . « 3 »

مقام علمى ، اخلاقى و مبارزات شيخ شهيد

شهيد شيخ فضل‌اللّه نورى عالمى كامل ، فقيهى جامع و اسوهء زمان بود . در زمينهء فقه ، مسائل سياسى ، دعا و . . . آثارى از خود بجا گذارد كه بعضى از آنها عبارتند از « الدُّرَرُ التنظيم » در فقه « 4 » « تذكرة الْغافل و ارْشادُ الْجاهِلِ » در مسائل سياسى و « صحيفهء مهدويه » در دعا . « 5 » شهيد نورى از لحاظ اخلاقى انسانى وارسته ، مهربان و دلسوز بود ، هوشيارى و

هامش
( 1 ) - پايدارى تا پاى دار ، على ابوالحسنى منذر ، ص 139 .
( 2 ) - رسائل و مكتوبات شهيد شيخ فضل‌اللّه نورى ، محمّد تركمان ، ج 1 ، ص 9 . مؤسسه خدمات فرهنگى رسا .
( 3 ) - شهيدان راه فضيلت ، ص 516 .
( 4 ) - رسائل و مكتوبات شهيد شيخ فضل‌اللّه نورى ، ج 1 ، ص 443 .
( 5 ) - ريحانة الادب ، ج 6 ، ص 264 .