محمّد مى خوانند و خداوند آن پسر را مايهء خشم و قهر بر كفار و منافقان قرار مىدهد . « 1 » همچنان كه رسول خدا فرموده بود ، محمد بن ابى بكر به جهت نجابت و تربيت مادر و تربيت امام على عليه السلام « 2 » به مقام و مرتبه اى رسيد كه از خواصّ حضرت على عليه السلام گرديد . امام صادق عليه السلام فرمود : محمدبن ابى بكر نجابت و ايمان را از مادرش ، اسماء بنت عميس به ارث برده بود كه رحمت خدا بر او باد . « 3 »
ب - افشاگر توطئه
در دوران ابوبكر ، با اينكه اسماء همسر ابوبكر بود ، ولى به دليل ايمان و علاقهء به اهلبيت ، رابطه اش را با آنان قطع نكرد و همدم و مونس حضرت زهرا سلام الله عليها بود و توطئه هاى سرّى حكومت عليه امام را به اطلاع ايشان مى رساند .
حاكمان وقت كه مخالفت امام على عليه السلام برايشان گران تمام مى شد ، تصميم به ترور حضرت گرفتند و خالد بن وليد نامزد شد تا در مسجد به هنگام اقامهء نماز جماعت ، امام على عليه السلام را به قتل برساند . اين بانو كه از توطئهء آنها مطّلع شده بود ، كنيز خود را خدمت امام فرستاد و دستور داد كه آيهء شريفهء زير را در محضر امام بخواند :
هامش
( 1 ) - همان ، ص 58 باب محمد از ابواب ميم ؛ شرح ابن ابى الحديد ، ج 6 ، ص 89 .
( 2 ) - محمّد در سنين كودكى بود كه مادرش با امام على عليه السلام ازدواج كرد و او را به خانه آن حضرتآورد و او در دامن امام تربيت شد .
( 3 ) - تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 57 .