آنجا را پايگاه خود قرار دهد ، به حضرتش ايمان آورد . « 1 » اسماء خواهر ميمونه ( امّ المؤمنين ) بود . او جزو زنان صحابى بود كه پيامبر آنان را « خواهران مؤمن » ناميد و تعداد آنها را نه يا ده نفر شمرده اند . « 2 » نه نفر يا به قول ديگر هشت نفر از آنان از يك مادر به نام هند بودند كه از جمله آنها مى توان ميمونه همسر پيامبر ، ام الفضل همسر عباس ، سلمى بنت عُمَيس همسر حمزه و اسماء همسر جعفر را نام برد و به همين جهت پيامبر در مورد هند ( مادر اين بانوان ) فرمود : او از حيث دامادهايش گرامى ترين مردم است ( يعنى گرامى ترين دامادها را دارد ) . « 3 » امام باقر عليه السلام فرمود : خداوند خواهران بهشتى را رحمت كند ، سپس آنها را چنين برشمرد : اسماء بنت عميس همسر جعفر ، سلمى بنت عميس همسر حمزه ، پنج زن از بنى هلال به نامهاى : ميمونه دختر حارث همسر رسول خدا ( ص ) ، امّ الفضل همسر عباس ، غميصا مادر خالد بن وليد ، عزت همسر حجاج بن غلاظ و حميده كه فرزند نداشت . « 4 » اين بانو همراه شوهرش ، جعفر ابن ابى طالب و تعدادى از مسلمانان ، به حبشه مهاجرت كرد و در سال هفتم هجرى ، هنگام فتح خيبر ، از حبشه برگشت . پس از بازگشت از حبشه ، روزى عمر به او گفت :
بزرگ زنان صدر اسلام (فارسى) — صفحة 181
مساهمون: احمد حيدرى
ص١٨١
هامش
( 1 ) - اعيان الشيعه ، ج 3 ، ص 306 .
( 2 ) - آنها از جانب پدر ، مادر و يا پدر مادر خواهر بودند .
( 3 ) - اعيان الشيعه ، ج 3 ، ص 306 .
( 4 ) - خصال ، شيخ صدوق ، باب هفتگانه ، حديث 43 .