تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — صفحة 294

مساهمون:

ص٢٩٤
مىشد . اين امر موجب شادمانى ، اميد و انتظار دوستان و بيم و وحشت دشمنان بويژه كاخ نشينان ستمگر مىشد . زمامداران عباسى با توجه به همين اخبار مىدانستند كه ويرانگر كاخ‌هاى ستم از نسل حضرت عسكرى عليه السلام خواهد بود . به همين جهت تلاش گسترده‌اى را آغاز كردند تا او را شناسايى كرده به شهادت برسانند . پيشواى يازدهم با آگاهى از اين موقعيّت بحرانى ، رسالت خويش را درباره جانشين خود در دو محور زير ايفا كرد .

الف - نگهدارى و شناساندن حضرت مهدى ( عج )

مهم‌ترين اقدام‌هاى امام در اين محور عبارت است از : پنهان داشتن ولادت : امام عسكرى عليه السلام تمام سعى خود را در پنهان داشتن جريان ولادت و نيز مولود ، از ديد عموم به كار برد ، حتى در مواردى كه لازم مىديد بشارت ولادت فرزندش را به افرادى مثل احمد بن اسحاق بدهد ، از آنان مىخواست اين موضوع را از ديگران پوشيده دارند . « 1 » رفتار امام در اين خصوص چنان محتاطانه بود كه حتى خدمتگزار منزل آن حضرت - با آن كه دو سال از ولادت حضرت مهدى ( عج ) مىگذشت - از وجود مولود آگاه نبود و زمانى مطلع شد كه حضرت مصلحت ديد او را با خبر سازد . « 2 » اتخاذ اين سياست از سوى امام و نيز فتنه صاحب زنج - كه همزمان با ولادت فرزندش روى داد و حكومت را به خود مشغول ساخت - نقش مؤثرى در مصون ماندن حضرت مهدى ( عج ) از خطرها داشت . فرستادن فرزند خود به مكّه : امام در سال 259 هجرى - يك سال پيش از شهادت خود - حضرت مهدى ( عج ) را همراه مادر بزرگش در موسم حج به مكّه فرستاد . « 3 » احتمال مىرود اين اقدام امام علاوه بر انجام مناسك حج ، به انگيزه دور نگه داشتن وى از ديد

هامش
( 1 ) - ر . ك . كمال‌الدين و تمام النعمة ، ج 2 ، ص 434 .
( 2 ) - همان ، ص 435 .
( 3 ) - ر . ك . اثبات الوصيّه ، ص 217 .