گاهى نيز از طريق اعجاز در جمع ياران خود حاضر مىشد و رهنمودهاى لازم را به آنان مىداد . شيعيان نيز از فرصت استفاده كرده ، مشكلات و نيازهايشان را به محضر امام عرضه مىداشتند و كمك‌ها و رهنمودهاى لازم را مىگرفتند . « 1 » اين جلسات به سامرّا محدود نمىشد ؛ بلكه شيعيان ديگر شهرها و مناطق ، حتّى مناطق دور دستى مثل گرگان نيز از وجود پربركت آن حضرت در جمع خود بهره‌مند مىشدند . امام براى بهره‌بردارى بيشتر شيعيان از اين گونه جلسه‌ها ، پيش از برگزارى آن ، زمان و مكان جلسه را مشخص و فردى را مأمور مىكرد تمامى شيعيان آن ناحيه را براى شركت در آن فراخواند . چون محفل تشكيل مىشد ، از حاضران مىخواست تا مسائل و مشكلات و نيازمندىهاى خود را مطرح كنند و آن حضرت به تمامى امور آنان رسيدگى مىكرد و حتى در پاره‌اى موارد - كه مصلحت اقتضا مىكرد - بيمارانشان را نيز شفا مىداد . « 2 » نكته مهم در اين ديدارها حفظ و تقويت روحيّه انقلابى شيعيان در آن شرايط سخت و بحرانى و مستحكم كردن رابطه امت و امامت بود . در شرايطى كه حكومت عباسى عده‌اى را با تطميع به سوى خود جذب مىكرد ، و گروهى را با ارعاب و تهديد از گرد امامان پراكنده مىساخت ، برافروخته نگه داشتن شراره‌هاى ايمان و اخلاص در درون افراد و آماده نگه داشتن آنان براى فداكارى در راه دين و ولايت و تحمل كمبودها و فشارها ، از مهم‌ترين رسالت‌هاى امام عسكرى عليه السلام در ارتباط با شيعيان بود . از اين رو ، مىبينيم وقتى يكى از ياران امام طى نامه‌اى به آن حضرت از وضعيّت بد زندگى خود شكوه مىكند اين رهنمود امام : « تهيدستى با ما بهتر از بىنيازى با ديگران و كشته شدن با ما بهتر از زندگى با دشمنان ما است » شراره‌اى در درونش ايجاد مىنمايد . « 3 »