تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — صفحة 166

مساهمون:

ص١٦٦
در جريان جنگ صفين و پذيرش حكميّت ، و نيز موضع‌گيرى عليه غاليان و افراطگران در حق امامان عليهم السلام همچون مغيرة بن سعيد ، بيان و حمزة بن عماره بربرى ، از جمله مبارزات فكرى و فرهنگى آن حضرت در رويارويى با مسلك‌هاى انحرافى عصر خويش است كه مجال تفصيل آنها نيست .

شهادت

مبارزات و فعّاليتهاى متعرضانه امام باقر عليه السلام و نفوذ روزافزون آن حضرت در ميان مردم و رو به فزونى نهادن پيروان و شيفتگان مكتبش ، خشم و كينهء هشام بن عبدالملك را نسبت به آن حضرت بيش از پيش برانگيخت ، چندان كه تصميم به قتل او گرفت . هشام تصميم خود را توسط ابراهيم بن وليد بن يزيد عملى ساخت . وى امام عليه السلام را مسموم كرد و آن حضرت ، در هفتم ذى حجهء سال 114 هجرى در حالى كه 57 سال از عمر شريفش مىگذشت به شهادت رسيد و پيكر پاكش در بقيع در جوار مرقد پدر بزرگوارش امام سجّاد و امام حسن عليهما السلام دفن شد . « 1 » امام عليه السلام پيش از شهادتش ودايع امامت را به فرزندش امام صادق عليه السلام سپرد و او را وصىّ خود قرار داد و ضمن وصيّت به چگونگى كفن و دفن خويش به وى دستور داد مقدارى از اموالش را وقف برپايى عزادارى براى وى كند ، و نوحه‌گران و مرثيّه‌سرايان به مدّت ده سال در مراسم حج و در سرزمين منا براى آن حضرت عزادارى كنند . « 2 »

هامش
( 1 ) - ر . ك : مناقب ، ج 4 ، ص 210 ؛ بحارالانوار ، ج 46 ، ص 216 .
( 2 ) - ر . ك : كافى ، ج 5 ، ص 117 ؛ بحارالانوار ، ج 46 ، ص 220 .