اصحاب و راويان امام عليه السلام را 463 مرد و دو زن ذكر كرده است . « 1 » فراگيران مكتب باقرالعلوم از نظر اعتبار و وثاقت و حتى اعتقاد ، يكسان نبودند . بعضى از آنان مثل ابان بن تغلب ، سليمان بن مهران ، عبدالملك بن عبدالعزيز ، عبدالملك بن اعين ، قاسم بن محمّد و . . . وثاقتشان از سوى شيعه و اهل سنّت تأييد شده است . بسيارى ديگر به دليل گرايش‌هاى عميق شيعى تنها مورد اعتماد اماميّه هستند . برخى نيز از قبيل حَكَم بن عُتَيْبَه ، ربيعة بن ابى عبدالرحمان ، عبداللّه بن عطاء مكّى ، عمرو بن دينار مكّى و . . . تنها از سوى اهل سنّت توثيق شده‌اند . « 2 » در ميان تربيت يافتگان مكتب پيشواى پنجم بعضى به جايگاه بلندى دست يافتند ؛ بگونه‌اى كه همه فقها و دانشمندان آنان را تأييد و تصديق نموده رواياتشان را پذيرفته‌اند كه از آن جمله مىتوان زرارة ، بُرَيْد ، ابو بصير ، فُضَيْل بن يسار و محمد بن مسلم را نام برد . « 3 » امام صادق عليه السلام در تجليل از بعضى شاگردان پدرش فرمود : هيچ كس مانند زراره ، ابو بصير ، محمد بن مسلم و بريد بن معاويه عِجْلى ياد ما و احاديث پدرم را زنده نكرد . اگر آنان نبودند كسى از تعاليم دين بهره‌مند نمىشد . آنان نگهبانان دين و امينان پدرم در بيان حلال و حرام خدا بودند . « 4 »