درس دوازدهم : رويداد جاويد
فداكارى ، جانبازى و شهادت سومين پيشواى اسلام و بستگان و ياران مخلص و باوفايش در سرزمين كربلا و به اسارت رفتن فرزند معصوم ، خواهر گرامى و ديگر زنان و فرزندان آن عزيزان ، مهمترين رويداد تاريخ اسلام پس از بعثت پيامبر عظيمالشأن اسلام است ؛ تا جايى كه خردها را به تحيّر واداشت و ديگر رويدادهاى مهمّ تاريخى را تحتالشعاع قرار داد و بهعنوان رويدادى زنده و پايدار در تاريخ و خاطرهها برجاى ماند .
رويدادهاى تاريخى - هر چند بزرگ - بطور معمول پس از گذشت زمانى در جزر و مدّ زمانه به فراموشى سپرده شده ، گذر زمان از طراوت و فروغ آنها مىكاهد و از آنها جز اسم و رسمى در تاريخ باقى نمىماند .
تاريخ زندگى رهبران الهى و انقلابها و نهضتهاى فكرى و فرهنگى كه به دست آنان انجام مىگيرد بخاطر پيوندى كه اين رويدادها با مبدأ هستى و سرچشمه جاودانگى دارند از اين قاعده مستثنى بوده در بستر زمان ، كهنه و فراموش نمىشوند .
انقلاب خونين كربلا و نهضت مقدس ابا عبداللّه الحسين عليه السلام از برجستهترين نمونه اينگونه رخدادهاى آسمانى است كه هرگز فراموش نمىشود . تجربه و تاريخ ، گواهى روشن بر اين ادعا است .
در درس پيشين ، زمان و زمينههاى پيدايش و نيز روند تاريخى اين رويداد جاويد را مرور كرديم . در اين درس به تجزيه و تحليل سه محور از مسائل جامعهشناختى آن از زاويه فلسفه تاريخ مىپردازيم .