امام هادى عليه السلام در برابر آنان نيز موضع گرفت و لعن بر ايشان را روا دانست . ابراهيم بن عُقْبَه مىگويد :
به امام هادى عليه السلام نوشتم : فدايت شوم ! من از بغض و كينهء ممطوره ( واقفيّه ) نسبت به حقّ ، آگاهى دارم ، آيا مجاز هستم در قنوت نماز بر آنان لعن كنم ؟
امام عليه السلام فرمود : آرى ، در قنوت نمازت برآنها لعن كن . « 1 »
* صوفيّه
صوفيان ، گروه منحرف ديگرى در درون جامعهء اسلامى بودند كه تحت پوشش زهد و كنارهگيرى از دنيا به گمراه كردن تودههاى مردم و منحرف كردن آنان از خط امامت مشغول بودند .
پيشواى دهم عليه السلام همچون نياكان بزرگوار خود ، خطر اين جريان انحرافى را به پيروان خويش گوشزد كرده ، آنان را از ارتباط و همنشينى با صوفيان برحذر داشت .
محمّد بن حسين بن ابى الخطّاب مىگويد : با امام هادى عليه السلام در مسجد النّبى بودم ، گروهى از ياران آن حضرت از جمله ابوهاشم جعفرى نيز به ما پيوستند . در اين هنگام جمعى از صوفيان وارد مسجد شده ، در گوشهاى دايره وار نشستند و مشغول ذكر « لا إله الّا اللَّه » شدند .
امام عليه السلام رو به اصحاب كرد و فرمود :
به اين نيرنگ بازان توجّه نكنيد ؛ زيرا آنان همنشينان شياطين و ويران كنندگان پايههاى دين هستند . براى تن پرورى ، زهدنمايى مىكنند و براى شكار كردن مردم ساده لوح ، شب زنده دارى مىنمايند .
چند صباحى را به گرسنگى سپرى مىكنند تا براى پالان كردن ، خرى چند را رام كنند . « لا إله الّا اللَّه » نمىگويند مگر براى فريب مردم . كم نمىخورند مگر
هامش
( 1 ) - همان ، ص 762 ، رديف 879 .