مكاتب اعتقادى متعددّى در عصر امام هادى عليه السلام وجود داشت كه هر كدام در موضوعات اعتقادى از قبيل : جبر ، تفويض ، جسميّت خدا ، رؤيت بارى تعالى ، صفات خداوند و . . . نظر و رأيى داشتند . اين اختلافات آراء بويژه در ميان فرقه‌هاى شيعى با توجّه به پراكندگى شيعيان در مناطق گوناگون ، و تأثيرپذيرى بعضى از آنان از برخى آراء موجود ، مشكلات و شبهاتى را براى ايشان پديد مىآورد . در اين گير و دار ، عناصر جاسوس و ضدّ شيعه نيز به هر وسيلهء ممكن بر دامنهء اين اختلافات مىافزوند . يكى از اين افراد به نام « ابن المفضّل » يا « ابن المقعد » گزارش فرقه‌هاى موجود در جامعه را به خليفهء عباسى منعكس كرد . وى در كنار فرقه‌هاى موجود ، دست به فرقه سازى زده و به نام هر يك از بزرگان اصحاب امام صادق عليه السلام مثل زراره ، عمار ساباطى ، ابن ابى يعفور و . . . فرقه‌اى ساخته تحت عنوان : زراريّه ، عمّاريه ، يعفوريّه و . . . و به عنوان واقعيّتى موجود به خليفه گزارش كرد . « 1 » در صورتى كه ساحت آنان از اين گونه مسائل بدور بوده است . نفوذ عقايد انحرافى از اين راهها در ميان شيعيان ، از يكسو كار هدايت آنان رااز سوى امامان عليه السلام با دشواريهايى همراه مىساخت ، از سوى ديگر ، ضرورت مبارزه و برخورد جدّى با آنها را از سوى آن بزرگواران ، شدّت مىبخشيد . از اين رو ، اين موضوع به عنوان يكى از رسالتهاى مهمّ فرهنگى ، همواره مورد عنايت و اهتمام امام دهم عليه السلام بود . در ذيل به نمونه هايى از سخنان يا نوشته‌هاى آن حضرت در اين زمينه اشاره مىكنيم .