تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — صفحة 209

خانه طواف مىكرد و حجر الاسود را استلام مىنمود . براى خدا در روى زمين بقعه هايى است كه لازم است خداوند در آن بقاع ، خوانده و عبادت شود ، و دعاى افراد در اين گونه جاها مستجاب است ، و « حائر حسينى » از جملهء اين بقاع است . « 1 » پيشواى دهم عليه السلام با آنكه خود ، امام معصوم و « مستجاب الدعوة » است ؛ امّا از شيعيان مىخواهد كه با پول او به كربلا روند و در حرم مقدّس امام حسين عليه السلام براى بهبودى او دعا كنند . نكتهء قابل توجّه اين ك در روايت نخست ، امام عليه السلام دستور داد گروهى را با پول او به كربلا بفرستند . تعبير روايت چنين است : « وَ جِّهُوا قَوْماً الَى الْحائِرِ مِنْ مالى . » سؤالى كه در اينجا مطرح است اين است كه : آيا اقدام امام عليه السلام بر اين كار ، صرفاً يك مسأله شخصى و فردى بود ؟ شايد استنباط ياران امام عليه السلام مثل ابوهاشم ، محمّد بن حمزه و على بن بلال در همين حدّ بوده است ، و همين امر موجب تحيّر و شگفتى و در نهايت ، پرسش آنان از حكمت و فلسفهء اين اقدام شده بود . در صورتى كه امام عليه السلام از اين تصميم ، هدفى ولاتر از يك موضوع شخصى داشت . حضرت با اين عمل ، كربلا و مشهد مقدّس حسين بن على عليه السلام و ياران او را به عنوان سرزمينى برگزيده و مورد عنايت و توجّه خدا - كه دعا در آن به اجابت مىرسد و خداوند دوست دارد بندگانش او را در آنجا بخوانند و دعا كنند - مطرح كرد و در عمل ، به پيروان خود آموخت كه « حائر حسينى » درى از درهاى رحمت الهى و نسخه‌اى شفابخش براى رفع مشكلات و گرفتاريها و بهبود از انواع بيماريها است كه بايد بدانجا پناه برد و از آن كعبهء عشق و اخلاص و ايثار و استورهء پايدارى و مقاومت براى شكستن بتهاى زر و زور و تزوير و به اهتزاز درآوردن پرچم حقّ و عدالت و آزادى بر فراز بام انسانيّت ، الهام گرفت . به نظر مىآيد ، اين حركت امام هادى عليه السلام پيش از آن كه يك اقدام فردى باشد يك حركت