تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — صفحة 208

امام حسين عليه السلام متوجه ساخت و نقش الهام دهى و شفا بخشى تربت پاك حسينى را به دوستداران مكتب و شيفتگان راهش گوشزد مىكرد . « ابوهاشم جعفرى » مىگويد : همراه « محمّد بن حمزه » به عيادت امام هادى عليه السلام كه بيمار و تب دار بود رفتيم . حضرت فرمود : « با مال من ، گروهى را به حائر حسينى بفرستيد ( تا براى شفاى من دعا كنند ) » . ما از نزد امام عليه السلام خارج شديم . « محمّد بن حمزه » خطاب به من گفت : ما را ( براى دعا ) به حرم امام حسين عليه السلام مىفرستد ؛ درحالى كه خود او ( در شأن و مرتبت ) ، همپايهء صاحب حرم است ! ابوهاشم مىگويد : برگشتم و سخن او را بريا امام عليه السلام باز گفتم . حضرت فرمود : مطلب آن گونه كه او مىپندارد نيست . خداوند جايگاههايى دارد كه دوست دارد در آن جايگاهها عبادت شود و « حائر حسينى » از جملهء اين مكانهاست . « 1 » در روايتى ديگر ، همين مطلب با توضيح بيشترى آمده است : « ابوهاشم » مىگويد : زمانى كه امام هادى عليه السلام بيمار بود به نزدش رفتم . فرمود : « اى ابوهاشم ! فردى از دوستان ما را به « حائر حسينى » بفرست تا براى ( شفاى ) من دعا كند . » بيرون آمدم تا فردى را پيدا كنم . به « على بن بِلال » برخوردم . موضوع را با او در ميان گذاشتم و از او خواستم به « كربلا » رود و براى شفاى امام هادى عليه السلام دعا كند . « على » شگفت زده شد و گفت : به جان و دل حاضرم ؛ ولى به اعتقاد من ، امام هادى عليه السلام برتر از حائر حسينى است ؛ زيرا او در رديف صاحب حرم است و دعاى آن حضرت براى خود ، بهتر و سودمندتر از دعاى من براى او است . بازگشتم و آنچه « على بن بلال » گفته بودبه اطّلاع امام عليه السلام رساندم . فرمود : به او بگو : رسول خدا صلى الله عليه و آله ، برتر از كعبه و حجرالاسود بود ؛ با اين حال به گرد