تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — صفحة 153

مساهمون:

ص١٥٣

زندگى مسلمانان نوعى اصالت به هم رسانده بود . در اين دوران ، هر چند مردم از نظر عاطفى به خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله علاقمند بودند ؛ ولى از آنجا كه با تربيت بايسته و روش شايستهء اسلامى پرورش نيافته بودند ، رهبرى آنان و اجراى دقيق قوانين شرع را به آسانى نمىپذيرفتند و به محض آن كه مىديدند حكومت امام عليه السلام با اميال و خواهشها و انحرافات آنان همسو نيست ، شمشيرهايشان را بر روى او بلند مىكردند ، آنگونه كه بر روى اميرمؤمنان و فرزندانش امام حسن و امام حسين عليهم السلام كشيدند ؛ با آنكه در آن روزگار ، امّت فاصله چندانى با عصر پيامبر صلى الله عليه و آله نداشت و از زبان آن حضرت ، سخنان و توصيه‌هاى فراوانى نسبت به آنان شنيده بود . « 1 » با اين توضيح ، پاسخ اين پرسش كه چرا امام هادى عليه السلام با تكيه بر حمايت مردمى ، عليه متوكّل قيام نكرد و تن به اين سفر اجبارى داد ، روشن مىشود . هدف امام عليه السلام تنها به

هامش
( 1 ) - امتياز مهمّ امّت مسلمان ايران در عصر حاضر ، بر مسلمانان عصر رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و ائمه عليهم السلام در همين مسأله است . اينان بدون درك محضر پيامبر صلى الله عليه و آله و جانشينان آن حضرت ، امامت و ولايت آنان را پذيرفته و در اين راه از هيچ كوششى دريغ نورزيدند . بنيانگذار جمهورى اسلامى ، حضرت امام خمينى رضوان اللَّه عليه در وصيّتنامهء سياسى - الهىاش در مقام مقايسهء امّت اسلامى ايران انقلابى با مردم حجاز و عراق در آن عصر مىفرمايد : « من به جرأت مدّعى هستم كه ملّت ايران و تودهء ميليونى آن در عصر حاضر بهتر از ملّت حجاز در عهد رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و كوفه و عراق در عهد اميرالمؤمنين و حسين بن على صلوات اللَّه و سلامه عليهما مىباشند . آن حجاز ، كه در عهد رسول اللَّه صلى الله عليه و آله مسلمانان نيز اطاعت از ايشان نمىكردند و با بهانه هايى به جبهه نمىرفتند ، كه خداوند تعالى در سوره « توبه » با آياتى ، آنان را توبيخ فرموده و وعدهء عذاب داده است . و آن قدر به ايشان دروغ بستند كه به حسب نقل ، در منبر به آنان نفرين فرمودند . و آن اهل عراق و كوفه كه با اميرالمؤمنين عليه السلام آن قدر بدرفتارى كردند و از اطاعتش سرباز زدند كه شكايت آن حضرت از آنان در كتبِ نقل و تاريخ معروف است . و آن مسلمانان عراق و كوفه كه با سيّدالشهداء عليه السلام آن شد كه شد . و آنان كه در شهادت ، دست آلوده نكردند ، يا گريختند از معركه و يا نشستند تا آن جنايت تاريخ واقع شد . امّا امروزه مىبينيم كه ملّت ايران از قواى مسلّح نظامى و انتظامى و سپاه و بسيج تا قواى مردمى از عشاير و داوطلبان و از قواى در جبهه‌ها و مردم پشت جبهه‌ها با كمال شوق و اشتياق ، چه فداكاريها مىكنند و چه حماسه‌ها مىآفرينند . و مىبينيم كه مردم محترم سراسر كشور چه كمكهاى ارزنده مىكنند . و مىبينيم كه بازماندگان شهدا و آسيب ديدگان جنگ و متعلّقان آنان با چهره‌هاى حماسه‌آفرين و گفتار و كردارى مشتاقانه و اطمينان‌بخش ، با ما و شما رو به رو مىشوند . و اينها همه از عشق و علاقه و ايمانِ سرشار آنان است به خداوند متعال و اسلام و حيات جاويدان . در صورتى كه نه در محضر مبارك رسول اكرم صلى الله عليه و آله هستند و نه در محضر امام معصوم صلوات اللَّه عليه . و انگيزهء آنان ، ايمان و اطمينان به غيب است . و اين ، رمز موفّقيّت و پيروزى در ابعاد مختلف است . و اسلام بايد افتخار كند كه چنين فرزندانى تربيت نموده و ما هم مفتخريم كه در چنين عصرى و در پيشگاه چنين ملّتى مىباشيم . »