خلاصه
امام رضا ( ع ) در سال 183 ه . ق در سنّ 35 سالگى عهدهدار امامت شد و امامتش بيست سال به طول انجاميد .
مقام امامت مقامى بلند و والاست كه مردم با عقول خود ، كنه آن را درك نمىكنند و امام در آن چنان مقام رفيعى قرار دارد كه دست انسانها از آن كوتاه است .
با توجه به اين جايگاه بلند است كه تنها افراد معدودى شايستگى اين مقام را پيدا كردهاند . امام نشانههايى دارد كه با وجود آنها در فردى مىتوان او را امام ناميد .
براى اثبات امامت حضرت رضا ( ع ) دلائل زيادى وجود دارد كه در اين درس به سه مورد آن اشاره كردهايم :
1 - معرّفى از سوى پيامبر ( ص ) در شمار بقيّهء امامان عليهم السّلام .
2 - معرّفى و تصريح امام پيشين يعنى موسىبن جعفر ( ع ) او رابه عنوان جانشين و امام پساز خود .
3 - شايستگيهاى فردى و برخوردارى آن حضرت از مجموعهء ويژگيها و برجستگيهاى خاص امامت كه در اين درس و نيز درسهاى پيشين به پارهاى از آنها اشاره كردهايم .
پرسش
1 - حضرت رضا ( ع ) در چه سالى و در چه سنّى به امامت رسيد ؟
2 - امام رضا ( ع ) براى امامت چه جايگاهى قائل است ؟
3 - دلائل اثبات امامت امام رضا ( ع ) را برشماريد .
4 - تعيين امام از سوى پيامبر ( ص ) چگونه به معناى تعيين او از سوى خداست ؟
5 - امام رضا ( ع ) چه ويژگيها و صلاحيتهايى براى امام بيان كرده است ؟
تاريخ زندگانى امام رضا (ع) (فارسى) — صفحة 92
مساهمون: على رفيعى
ص٩٢