تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ زندگانى امام رضا (ع) (فارسى) — صفحة 52

مساهمون:

ص٥٢
مرد خارجى گفت : بر كار تو اشكالى وارد نيست . گواهى مىدهم كه تو هم فرزند پيامبر و هم صادق هستى . « 1 »

خلق و خوى محمّدى ( ص )

بخش فضائل و مكارم اخلاقى پيشواى هفتم ( ع ) را با فرازهايى از خلق محمّدى آن گرامى از زبان ابراهيم بن عبّاس به پايان مىبريم : هرگز نديدم كه حضرت رضا ( ع ) با سخنش به احدى جفا كند . هرگز كلام كسى را قطع نمىكرد تا از سخن فارغ شود . هرگز - با داشتن قدرت - نيازمندى را ( از در خانه‌اش ) ردّ نكرد . هرگز در حضور ديگران پايش را دراز نمىكرد . هرگز غلامان و خدمتكاران را فحش و ناسزا نمىگفت . هرگز ( در حضور كسى ) آب دهانش را روى زمين نمىانداخت ، قهقهه سرنمىداد . خنده‌اش تبسّم بود . در خلوت و تنهايى ، سفره‌اش را مىگسترد و همهء غلامان ، حتى دربان و كارپرداز خانه را هم بر سفره مىنشانيد . . . . « 2 »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 55 - 56 .
( 2 ) - عيون اخبار الرضا ( ع ) ، ج 2 ، ص 197 ؛ لازم به يادآورى است كه مطالب اين درس و درس پيشين با اندكى تغيير از كتاب « مجموعه آثار » دومين كنگره جهانى حضرت رضا ( ع ) ، ج 3 ، مقاله جواد محدثى برگرفته شده است .