تاريخ زندگانى امام كاظم (ع) (فارسى) — صفحة 30

فَلَك‌َالْحَمْدُ » « 1 » بار خدايا ! تو خود مىدانى كه من مدتها بود از تو جاى خلوتى مىخواستم كه با فراغت تو را عبادت كنم ؛ اينك كه خواسته‌ام را برآوردى تو را سپاسگزارم . هنگام دعا و مناجات مكرّر عرضه مىداشت : « الَّلهُمَّ انّى اسْأَلُكَ الرّاحَةَ عِنْدَ الْمَوتِ وَ الْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسابِ » « 2 » پروردگارا ! از تو آسايش هنگام مرگ و عفو و گذشت هنگام حساب را خواستارم . سيد بن طاووس ، زيارتى برايى امام كاظم عليه السلام نقل كرده كه فرازهايى از آن بيانگر مقام عبوديت و شب زنده‌دارى اين عبدصالح پروردگار است : « الّلهُمَّ صَلِ عَلى مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ . . . الَّذى كانَ يُحيِى الَّلَيْلَ بِالسَّهَرِ الَى السَّحَرِ بِمُواصَلَةِ الاْسْتِغْفارِ . حَليفِ السَّجْدَةِ الطّويلَةِ ، وَ الدُّمُوعِ الْغَزيرَةِ ، وَ المُناجاةِ الْكَثيرَةِ ، وَ الضَّراعاتِ الْمُتَّصِلَةِ » « 3 » درود بر موسى بن جعفر عليه السلام ، آن كه شب را تا سپيده دم با عبادت و استغفار پياپى زنده مىداشت ، همپيمان سجده و گريه‌هاى سرشار و مناجات بسيار و ناله و زارى پيوسته بود . هارون الرّشيد ، سخت‌ترين دشمن موسى بن جعفر عليه السلام به مقام عبادى آن گرامى اعتراف كرده است : زمانى كه آن حضرت را در زندان ربيع افكند از فراز قصر پارچه‌اى را مىديد كه در گوشه‌اى از زندان افكنده شده و جابه جا نمىشود . با تعجب از ربيع پرسيد : اين پارچه چيست كه من هر روز آن را در گوشهء زندان مىبينم ؟ گفت : آن پارچه نيست ، بلكه موسى بن جعفر است كه يك سجده‌اش از بعد از طلوع خورشيد تا ظهر به درازا مىكشد . هارون از اين سخن مبهوت شد و گفت : همانا اين مرد از راهبان بنى هاشم