خلاصه
امامان ( ع ) به عنوان رهبران جامعه نسبت به رويدادها از جمله مسائل سياسى نه تنها بىتفاوت نبودند بلكه در متن حوادث قرار داشتند .
خط مشى سياسى امام كاظم ( ع ) در دو محور ترسيم مىشود : تقيّه و نفوذ .
پيشواى هفتم به خاطر حاكميت جوّ خفقان ناگزير از تقيّه بود و اين سياست را به ياران خود نيز توصيه مىكرد .
امام كاظم ( ع ) در پوشش تقيّه موفق شد ضمن حفظ جان خود و يارانش ، رسالت الهى خويش را جامهء علم بپوشد .
از نشانههاى بارز فعاليتهاى سياسى امام كاظم ( ع ) وجود عوامل نفوذى در تشكيلات خلافت عباسى است . برخى از شيعيانى كه موفق شدند در دستگاه خلافت نفوذ و پستهاى مهمى را اشغال كنند عبارتند از علىبنى يقطين ، يعقوببن داوود ، محمدبن اسماعيلبنبزيع ، فضلبن سليمان ، زيادبنابى سلمه ، و فرماندار رى . بعضى از اين افراد مثل علىبن يقطين با امام ( ع ) ارتباط نزديك داشتند و از آن حضرت دستور مىگرفتند .
هدف امام ( ع ) از اتخاذ اين سياست عبارت بود از : حمايت مالى از شيعيان ، رسيدگى به مشكلات آنان ، كسب اطلاعات از درون دستگاه خلافت و پشتيبانى مالى تشكيلات شيعى .
پرسش
1 - امامان ( ع ) نسبت به رويدادهاى جامعه چه موضعى داشتند ؟
2 - نخستين خطمشى سياسى امام كاظم ( ع ) در برابر دستگاه خلافت عباسى چه بود ؟
3 - نفوذ عناصر شيعى در دستگاه خلافت عباسى بيانگر چه بعد از فعاليت امام كاظم ( ع ) است ؟
4 - على بن يقطين كيست و چه ارتباطى با امام كاظم ( ع ) داشت ؟
5 - هدف امام ( ع ) از نفوذ ياران خود در دستگاه خلافت چه بود ؟
تاريخ زندگانى امام كاظم (ع) (فارسى) — صفحة 192
مساهمون: على رفيعى
ص١٩٢