درس بيست و دوم :
خط مشى سياسى امام كاظم ( ع ) ( 2 ) در درسهاى پيشين با ابعاد و محورهايى از خط مشى سياسى امام كاظم ( ع ) آشنا شديم ؛ پاسدارى از ميراث گرانسنگ امامت ، رهبرى و حمايت شيعيان ، تقيّه و نفوذ در تشكيلات دستگاه خلافت . در اين درس به محور ديگرى از خط مشى سياسى آن گرامى مىپردازيم ؛ محورى كه در زندگى سياسى و مبارزاتى رهبران الهى از پيامبران گرفته تا جانشينان آنان همواره به عنوان يك اصل اساسى مبارزاتى مطرح و مدّ نظر بوده و هيچگاه مورد غفلت و بىتوجهى آنان قرار نگرفته است و آن عبارت است از اتّخاذ موضع منفى در برابر طاغوت زمان خود و كنارهگيرى از تشكيلات ظلم و ستم و ضدّ خدايى آنان . آواى ربّانى : « كُونا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً » اميرمؤمنان ( ع ) در واپسين لحظات زندگىاش « 1 » در گوش جان همهء فرزندان آن بزرگوار از جمله موسىبن جعفر ( ع ) طنين افكند و آنان را نه به عنوان خصم ، كه سرسختترين خصم و مقاومترين و سازشناپذيرترين عنصر در برابر ستم و ستمگران جامعهء خويش قلمداد كرد . ما در اين درس نخست به مبارزات و موضعگيريهاى منفى پيشواى هفتم ( ع ) در برابر طاغوتهاى عصر خود اشاره مى كنيم سپس رهنمودهاى آن گرامى به يارانش را در اين زمينه يادآور مىشويم .