« مَثَلُ الْمُؤْمِنِ مَثَلُ كَفَّتَىِ الْميزانِ كُلَّما زيدَ فى ايمانِهِ زيدَ فى بَلائِهِ لِيَلْقَى اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ وَ لا خَطيئَةَ . » « 1 » مثل مؤمن ، مثل دو كفّهء ترازو است كه هر مقدار بر ايمان او افزوده شود بر بلا و گرفتارىاش نيز افزوده خواهد شد تا پاك و بدون گناه به ديدار خداى بزرگ بشتابد . از اين روايت شريف دو نكتهء مهمّ استفاده مىشود . 1 - ملازمت و تفكيك ناپذيرى ايمان با گرفتارى دنيوى . ما نبايد تصور كنيم وجود مشكلات مادى و گرفتاريهاى دنيوى در زندگى يك فرد دليل بر بىتوجهى خداوند نسبت به وى و واگذارى او به خود است ؛ بلكه بر عكس ، نشانهء قرب و منزلت ويژه انسان گرفتار نزد پروردگار خويش است ؛ از اين رو مىبينيم اولياى الهى كه بالاترين مقام را نزد خداوند دارند بيشتر از ديگران دست به گريبان مشكلات و گرفتاريهاى دنيوى هستند . البتّه منظور از اين گرفتاريها آن سنخ گرفتاريهايى است كه در جريان دستيابى مؤمن به