گذشت و در همان جا دفن شد . « 1 »
خلاصه
پيشواى هفتم شيعيان روز هفتم صفر ، سال 128 ه . ق در ابواء متولد شد . نام آن گرامى « موسى » ، مشهورترين كنيهاش « ابوالحسن » و معروفترين لقبهايش ، كاظم ، عبد صالح و باب الحوائج است . پدر آن حضرت ، امام صادق عليه السلام و مادرش « حميده بربريّه » است كه بانويى دانشمند و برخوردار از كمالات معنوى و اخلاقى بود .
موسى بن جعفر عليه السلام فرزندانى صالح و مجاهد داشت كه هر كدام در عصر خود ، نمونه و بى نظير بودند . در منابع تاريخى تعداد فرزندان آن حضرت مختلف ذكر شده است ، از جمله بيست پسر و هيجده دختر . اسامى آنان همچون تعدادشان با اختلاف ذكر شده است .
برترين و بزرگوارترين فرزند موسى بن جعفر ، امام رضا عليه السلام است كه پس از شهادت پدر ، جانشين وى شد .
ابراهيم ، فرزند ديگر امام كاظم عليه السلام ، فردى شجاع ، بخشنده و عالم بود . وى در جريان نهضت ابوالسرايا فرمانرواى يمن بود ؛ پس از شكست نهضت وى ، به مأمون روى آورد و از او امان خواست . مأمون هر چند در ظاهر به او امان داد ولى كينه او را به دل داشت و سرانجام او را در سال 210 هجرى مسموم كرد .
قاسم ، نيز فردى جليل القدر و پرهيزكار و بعد از امام رضا عليه السلام محبوبترين فرزندان نزد پدر گرامى اش بود . وى در حكومت شكنجه و اختناق هارون ناگزير از وطن متوارى و به « سورى » رفت و در آنجا غريبانه و ناشناخته مىزيست ؛ تنها زمانى كه مرگ خود را قطعى دانست به معرفى خويش پرداخت .
اسماعيل ، فرزند ديگر موسى بن جعفر عليه السلام فردى دانشمند ، متقى و نيكوكار بود و در جريان نهضت ابوالسّريا حكومت فارس را داشت ؛ پس از آن در مصر سكونت گزيد . وى
هامش
( 1 ) - همان .